ရင်ထဲကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပဲ့တင်သံများ


 

ရင်ထဲကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပဲ့တင်သံများ


ချစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်၊

စောင့်ဆိုင်းဖို့ သင်ယူခဲ့ဖူးတယ်။

ငါ့နှလုံးသားကို ပုံအပ်ပေးခဲ့ဖူးတယ်၊

ဒါဟာ ရေစက်ပဲလို့ သတ်မှတ်ခဲ့မိတယ်။


မင်းကို ငါ့အနားမှာ ဆွဲထားနိုင်ဖို့၊

ငါ့လျှောက်နေတဲ့ လမ်းတောင် ပျောက်ဖူးတယ်။

အခုတော့ ပြုံးပြနေတဲ့ အပြုံးတိုင်းက၊

စကားလုံးတွေနဲ့ မဖော်ပြနိုင်တဲ့ 

နာကျင်မှုတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရုံသက်သက်ပါပဲ။


တချို့သော ဝိညာဉ်တွေဟာ လမ်းခွဲဖို့ ကံပါလာခဲ့ပေမယ့်...

နှလုံးသားထဲကတော့ ဘယ်တော့မှ 

ထွက်ခွာမသွားကြဘူး ထင်ပါရဲ့။


နေ့လရက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားပေမယ့်၊

တချို့သော သံယောဇဉ်တွေကတော့ မပြတ်တောက်နိုင်ပါဘူး။

အတိတ်ရဲ့ အမှတ်ရစရာတွေက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောနေတယ်၊

နှလုံးသားကတော့ ဘယ်တော့မှ 

ဟန်ဆောင်လို့ မရဘူးတဲ့။


မင်းကို ငါ့အနား ပြန်လာဖို့ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊

ငါ့စိတ်ထဲ အေးချမ်းမှုကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးတာပါ။

တနေ့နေ့ တချိန်ချိန်မှာတော့၊

ငါတို့ရဲ့ နာကျင်စရာ အတွေ့အကြုံကို 

အချိန်နဲ့အမျှ သက်သာပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ 

မျှော်လင့်ရင်းပေါ့။

Comments

Popular posts from this blog

တော်စိန်ခို (Taw Sein Ko) …ဂန္တလောက နာမည်ပေးသူ

🍀LH ရဲ့ ပညာဒါန အစီအစဥ်လေးပါ (Digital Text Books only)🍀

၁၉၅ဝ ခုနှစ် စာပေဗိမာန်ဆု ကို ဆရာတက်တိုး ရေးတဲ့ မင်းမှုထမ်း ဝတ္ထုစာအုပ် ရတော့၊ အဲဒီ အကြောင်းကို ကို Times Magazine Editor က အခုလို ရေးသွားပါတယ်