စာတိုက်မှ စွန့်စားမှု တစ်ခု Gabriel García Márquez (One Hundred Years of Solitude)

 

စာတိုက်မှ စွန့်စားမှု တစ်ခု (The Post Office Gamble)

၁၉၆၆ ခုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် ဂါဘရီရယ် ဂါစီယာ မားကွက်စ် (Gabriel García Márquez) နှင့် သူ၏ဇနီး မာစီဒီးစ် ဘာချာ (Mercedes Barcha) တို့သည် မက္ကဆီကိုစီးတီးရှိ စာတိုက်တစ်ခုအတွင်းသို့ လေးလံသော ပါဆယ်ထုပ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအထုပ်ထဲတွင် ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ အထီးကျန်မှုများနှင့် ၁၈ လကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖန်တီးရေးသားခဲ့ရသည့် ရလဒ်ဖြစ်သော “One Hundred Years of Solitude” (အထီးကျန်ခြင်း နှစ်တစ်ရာ) ဆိုသည့် လုံးချင်းဝတ္ထုကြီး၏ လက်ရေးမူအပြည့်အစုံ ပါရှိသည်။ ၎င်းကို အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ၊ ဘျူနိုအေးရိစ်မြို့ရှိ Sudamericana စာပေတိုက်သို့ စာတိုက်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ရန် သူတို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စာတိုက်ဝန်ထမ်းက ပါဆယ်ထုပ်ကို ချိန်တွယ်ပြီးနောက် ကျသင့်ငွေကို ပြောလိုက်သည် - “၈၂ ပီဆို ကျပါမယ်။”

မာစီဒီးစ်က သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကောင်တာပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ သူတို့လက်ထဲတွင် တစ်မိသားစုလုံးအတွက် စုစုပေါင်း ၅၃ ပီဆိုသာ ကျန်ပါတော့သည်။

လက်ဗလာဖြင့် မပြန်ချင်သောကြောင့် သူတို့သည် စာတိုက်ဝန်ထမ်းကို လက်ရေးမူကို နှစ်ပိုင်းခွဲပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လက်ဝယ်ရှိသော ၅၃ ပီဆိုဖြင့် ပထမတစ်ပိုင်းကို အရင်ပေးပို့ခဲ့ပြီး ဒုတိယတစ်ပိုင်းကိုတော့ ကောင်တာပေါ်မှာပဲ ချန်ထားခဲ့ရသည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော ၂၉ ပီဆိုကို ပေးချေနိုင်ရန်အတွက် သူတို့သည် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ပြေးကာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှထဲမှ နောက်ဆုံးမရှိမဖြစ်မဟုတ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် အိမ်သုံးအပူပေးစက်တစ်လုံးနှင့် မာစီဒီးစ်၏ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်တို့ကို ယူဆောင်ပြီး အပေါင်ဆိုင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ပေါင်နှံခဲ့ကြသည်။ နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် စာတိုက်သို့ ပြန်လာပြီး လိုအပ်ငွေကို ပေးချေကာ ဝတ္ထု၏ ကျန်ရှိနေသောအပိုင်းကိုပါ ပေးပို့နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှသာ သူတို့သည် အလောတကြီးဖြင့် မှားယွင်းမှုတစ်ခု လုပ်မိသွားမှန်း သိလိုက်ရသည် - အလောတကြီးဖြစ်သွားသဖြင့် ဝတ္ထု၏ ဒုတိယပိုင်း ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မှားယွင်းပေးပို့မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စာပေတိုက်က ထိုဝတ္ထု၏ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကို ဖတ်ပြီး အလွန်အမင်း စွဲလန်းနှစ်သက်သွားသောကြောင့် ပထမပိုင်းကိုပါ ချက်ချင်းပို့ပေးနိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သောစာတိုက်ခကို သူတို့ထံ ငွေကြေးလွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ဤသို့ စာတိုက်တွင် အသည်းအသန် စွန့်စားမှုသည် ကမ္ဘာ့စာပေသမိုင်းကို ထာဝရပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် "ဂါဘို" (Gabo) တစ်ယောက် ထိုစာတိုက်ကောင်တာရှေ့သို့ မရောက်ရှိမီ သူ၏ဘဝဇာတ်ကြောင်းသည် တစ္ဆေများ ပြည့်နှက်နေသောအိမ်တစ်အိမ်မှ စတင်ခဲ့သည်။

ဂါဘရီရယ် ဂါစီယာ မားကွက်စ် ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းအပြည့်အစုံ

၁။ မော်ဒန်မှော်ဆန်သောအိမ်မှ အမြစ်တွယ်ခြင်း (၁၉၂၇ - ၁၉၄၀ ခုနှစ်များ)

၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် ကိုလံဘီယာနိုင်ငံ၏ ငှက်ပျောစိုက်ခင်းငယ်လေးများရှိရာ အရီကတကာ (Aracataca) မြို့လေးတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး "ဂါဘို" ကို သူ၏ အဘိုးအဘွားများက အဓိကပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ ကြီးပြင်းခဲ့ရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် သူ၏ နောင်လာမည့် စာပေအရေးအသားပုံစံအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည် -

• သူ့အဘိုး: အနားယူထားသော စစ်တပ်ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂါဘိုကို ရေခဲအား ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သူဖြစ်သည်။ (ဤအမှတ်တရသည် One Hundred Years of Solitude ဝတ္ထု၏ အစပျိုးမှုအဖြစ် ကျော်ကြားသည်)။ သူသည် ဂါဘိုကို ပြတ်သားသော သမိုင်းဝင်အဖြစ်မှန်များအတိုင်း ပြောပြလေ့ရှိသည်။

• သူ့အဘွား: သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို သာမန်ကိစ္စရပ်များကဲ့သို့ သဘောထားသူဖြစ်သည်။ သူမသည် အိမ်တွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေသော သရဲတစ္ဆေများ၊ ရှေ့ဖြစ်ဟောကိန်းများနှင့် နိမိတ်များအကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

သူ့အဘိုး၏ ပြတ်သားသော သမိုင်းဝင်အဖြစ်မှန်များနှင့် သူ့အဘွား၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိလှသော မှော်ဆန်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဂါဘိုသည် ကမ္ဘာကျော် Magical Realism (မှော်ဆန်သောအမှန်တရားဝါဒ) ဟူသော စာပေအမျိုးအစားကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

၂။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခဲ့သော သတင်းထောက်ဘဝ (၁၉၅၀ ခုနှစ်များ)

မိဘများက သူ့ကို ဥပဒေပညာရပ် သင်ယူစေချင်သော်လည်း ဂါဘိုသည် ဥပဒေသင်တန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ သတင်းထောက်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ဆင်းရဲမွဲတေစွာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး၊ တစ်နေ့တာလုံး သတင်းစာကော်လံများ ရေးသားကာ ညဘက်တွင် ဝတ္ထုတိုများ ရေးသားရင်း သူတတ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ဈေးပေါသော ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် မကြာခဏ တည်းခိုခဲ့ရသည်။

သူ၏ သတင်းထောက်ဘဝသည် သူ့ကို ဥရောပ၊ ကရာကတ်စ် နှင့် နယူးယောက်မြို့များသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းနှင့် ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူသည် No One Writes to the Colonel ကဲ့သို့သော သူ၏ အစောပိုင်းဝတ္ထုများကို ထုတ်ဝေနိုင်ရန် အလွန်ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး ကြီးထွားလာနေသော သူ့မိသားစုကို ကျွေးမွေးရန်အတွက် အယ်ဒီတာနှင့် ကြော်ငြာစာသားရေးသားသူအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။

၃။ ၁၈ လကြာ စိန်ခေါ်မှု (၁၉၆၅ - ၁၉၆၆)

၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် မိသားစုနှင့်အတူ အာကာပူလ်ကို (Acapulco) သို့ အပန်းဖြေခရီးထွက်ရန် ကားမောင်းနေစဉ် ဂါဘိုထံသို့ စာပေစိတ်ကူးစိတ်သန်းတစ်ခု လျှပ်စီးလက်သလို ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ၁၅ နှစ်ကြာအောင် အချဉ်ဖောက်ထားခဲ့သည့် ဗျူအန်ဒီယာ (Buendía) မိသားစု၏ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ရမှု အလင်္ကာမြောက် ဝတ္ထုကြီးကို ရေးသားရန်အတွက် လိုအပ်မည့် အရေးအသား လေသံကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကားကို ချက်ချင်းပြန်လှည့်ကာ မက္ကဆီကိုစီးတီးသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အလုပ်မှနုတ်ထွက်ကာ စာရေးခန်းထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။ ၁၈ လကြာအောင် ဇနီးဖြစ်သူ မာစီဒီးစ်သည် အိမ်လခပေးရန် ရွှေ့ဆိုင်းပေးဖို့ အိမ်ရှင်ကို ဖျောင်းဖျခြင်း၊ သားသတ်သမားထံတွင် အကြွေးရရန် တောင်းပန်ခြင်းနှင့် အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောင်းချခြင်းတို့ဖြင့် သူတို့၏ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် အသည်းအသန် စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂါဘို၏ စာရိုက်စက်နှင့် သူတို့ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်အစားများမှလွဲ၍ ဘာမျှမကျန်တော့သည့်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

၄။ ကမ္ဘာ့အိုင်ကွန်နှင့် အမွေအနှစ် (၁၉၆၇ - ၂၀၁၄)

၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် One Hundred Years of Solitude (Cien años de soledad) ကို ထုတ်ဝေလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ချက်ချင်းပင် အောင်မြင်ကျော်ကြားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကမ္ဘာ့စာပေသမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး ဘာသာစကားပေါင်းစုံဖြင့် အုပ်ရေ သန်း ၅၀ ကျော် ရောင်းချခဲ့ရသည်။

ဂါဘိုသည် Love in the Time of Cholera နှင့် Chronicle of a Death Foretold ကဲ့သို့သော အခြားပြောင်မြောက်သည့် လက်ရာမွန်များကို ဆက်လက်ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် သူသည် စာပေဆိုင်ရာ နိုဗယ်ဆု ကို ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ စာအုပ်များအပြင် သူသည် လက်တင်အမေရိကတွင် ဩဇာကြီးမားသော နိုင်ငံရေးပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးတို့အတွက် သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးပြု၍ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ခဲ့ကာ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ နှလုံးသားထဲမှ သတင်းထောက်တစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်သွားခဲ့သည်။