အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၈)

ချစ်လှစွာသော တူမောင်မှားထံသို့...

မင်းကို ငါ သတိကြီးကြီးထားဖို့ စာရေးလိုက်တာပါ။ အခုတခါ ငါတို့ ဆွေးနွေးရမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ‘ကာမရာဂ စိတ်အာရုံနဲ့ လူသားတို့ရဲ့ အချစ်ရေး ဆက်ဆံရေး’ အကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ အင်မတန် ပြင်းထန် စွမ်းအားကြီးတဲ့ အရာတခုမို့ ငါတို့ဘက်က လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ အထူးပဲ အရေးကြီးလှတယ်။

ပထမဦးဆုံး မှတ်ထားရမှာက လူသားတွေဟာ ဒီရာဂစိတ်အာရုံကို တလွဲနားလည်နေတတ်ကြတာပဲ။ သူတို့က ဒါကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပဲလို့ ထင်နေကြတယ်—ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်တခု၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝဗီဇ တွန်းအားတခု သက်သက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကောင်းကောင်းသိတာက အဲဒီစိတ်အာရုံကို ငါတို့အလိုရှိသလို ပုံသွင်းယူလို့ ရတယ်ဆိုတာပဲ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားအောင် ဖြစ်စေ၊ ဒါမှမဟုတ် တလွဲတချော် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားအောင် ဖြစ်စေ ငါတို့ လှည့်စားလို့ ရတယ်။

ငါ တခုတော့ ဝန်ခံရမယ် တူမောင်။ ငါတို့ရဲ့ ‘ရန်သူ’ (ဘုရားသခင်) ဟာ ဒီဆွဲဆောင်မှုနဲ့ မေတ္တာတရားကို ဖန်တီးခဲ့တုန်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖန်တီးခဲ့တာ။ ပျော်ပါးဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘဲ နက်ရှိုင်းတဲ့ အချိတ်အဆက် ဖြစ်ပေါ်စေဖို့၊ ကတိကဝတ် သစ္စာပြုနိုင်ဖို့နဲ့ ခိုင်မြဲတည်တံ့တဲ့ အရာတခုကို တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့အတွက်တော့ တကယ့်ပြဿနာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရာဂစိတ်အာရုံဟာ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာ၊ တာဝန်ယူစိတ်၊ တပါးသူအပေါ် ဂရုစိုက်ကြင်နာမှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ... အဲဒါဟာ အင်မတန် တည်ငြိမ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝတဲ့ အရာ ဖြစ်သွားလို့ပဲ။

ဒါကြောင့် မောင်မှား... မင်းရဲ့တာဝန်က အဲဒီရာဂစိတ်အာရုံကို သူ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အနှစ်သာရ အဓိပ္ပာယ်ကနေ သီးသန့်ခွဲထုတ်ပစ်ဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအတွက် ငါပြောပြမယ့် နည်းဗျူဟာတွေကို သေချာ အသုံးချစမ်း။

ပထမနည်းဗျူဟာ - ရာဂစိတ်ကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ပစ်ခြင်း

လူနာ့စိတ်ထဲမှာ ရာဂစိတ်အာရုံဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စသက်သက်၊ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသက်သက်၊ ချက်ချင်းလက်ငင်း စိတ်ကျေနပ်မှုရဖို့သက်သက်ပဲလို့ ထင်နေအောင် မြှောက်ပင့်ပေးရမယ်။ သူ့ခေါင်းထဲကနေ ကတိကဝတ်ပြုခြင်း၊ တာဝန်ယူစိတ်ရှိခြင်း၊ ရေရှည်အဓိပ္ပာယ်ရှိခြင်း ဆိုတဲ့ အတွေးတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်ပါ။ အဲဒီအခါမှာ ရာဂစိတ်ဟာ ခဏတာ သာယာမှု၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အာရုံစိုက်မှုနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်အချိတ်အဆက်ကနေ ကင်းကွာမှု သက်သက်ပဲ ဖြစ်ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။

ဒုတိယနည်းဗျူဟာ - အချစ်အပေါ် ရှုပ်ထွေးဝေခွဲမရဖြစ်စေခြင်း

လူသားတွေကို ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းကနေလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်အောင် ငါတို့ လုပ်လို့ရတယ်။ သူတို့ခေါင်းထဲကို ဒီလိုမျိုးတွေ ယုံကြည်လာအောင် မှိုင်းတိုက်ရမယ်—အချစ်ဆိုတာ စိတ်ခံစားမှု သက်သက်ပဲ၊ အချစ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အပြည့် ဖြစ်နေရမယ်၊ အချစ်ရေး ဆက်ဆံရေးဆိုတာ အမြဲတမ်း လွယ်ကူဆန်းသစ်နေရမယ်။

ဒါဟာ လက်တွေ့မကျတဲ့ မျှော်လင့်ချက်အမှားတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒီတော့ တကယ့်လက်တွေ့ဘဝ ဆက်ဆံရေးတွေမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်မှုနဲ့ ပေးဆပ်စွန့်လွှတ်မှုတွေ လိုအပ်လာတဲ့အခါ... သူတို့ဟာ စိတ်ပျက်အားလျော့လာကြတယ်။ အဲဒီစိတ်ပျက်မှုကပဲ သူတို့ရဲ့ ကတိသစ္စာ တည်မြဲမှုကို အလိုအလျောက် အားနည်းသွားစေလိမ့်မယ်။

တတိယနည်းဗျူဟာ - မေတ္တာကို အတ္တဆန်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း

အချစ်ရေး ဆက်ဆံရေးတခုထဲ ရောက်နေရင်တောင်မှ မောင်မှား... မင်းအနေနဲ့ လူနာ့စိတ်ထဲမှာ ဒီလိုအတွေးမျိုးတွေ ဝင်လာအောင် သွေးထိုးပေးနိုင်တယ်—“ဒီဆက်ဆံရေးကနေ ငါ ဘာရလဲ?”၊ “ငါကော လုံလောက်အောင် ပျော်ရဲ့လား?”

တပါးသူအပေါ် ဂရုစိုက်ဖို့၊ အတူတကွ ခိုင်မြဲအောင် တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာတွေအစား... အချစ်ဆိုတာကို အပြန်အလှန် တွက်ချက်ရတဲ့ အခြေအနေတခု၊ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲ ရှေ့တန်းတင်မှုနဲ့ အလွယ်တကူ ပြိုကွဲပျက်စီးနိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်ပါ။

ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရာဂစိတ်အာရုံကို ဇာတ်သိမ်းဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး တူမောင်။ သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အနှစ်သာရကနေ ဖြတ်တောက်လိုက်ဖို့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေဟာ ယိမ်းယိုင်မတည်ငြိမ် ဖြစ်လာမယ်၊ လူတွေဟာ စိတ်မကျေနပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်လာမယ်၊ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အချိတ်အဆက်တွေ အကုန် ဆုံးရှုံးသွားတော့မယ်။

သတိချပ်ရန် အမှောင်ပညာ

တူမောင်မှား... မှတ်ထားရမယ့် အဓိကသင်ခန်းစာကတော့ မေတ္တာနဲ့ ရာဂစိတ်လိုမျိုး စွမ်းအားပြင်းတဲ့ အရာတွေမှာ အဓိပ္ပာယ်၊ တာဝန်ယူစိတ်နဲ့ မျှတမှုတွေ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်ဆိုတာပဲ။

အန္တရာယ်ဆိုတာ အဲဒီအရာတွေကို သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကနေ ခွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ၊ စိတ်ခံစားမှုနဲ့ စိတ်အလိုလိုက်မှု သက်သက်နောက်ပဲ လိုက်စေတဲ့အခါ၊ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲ အာရုံစိုက်မိစေတဲ့အခါမှာ ပေါ်လာတတ်တယ်။ စစ်မှန်တဲ့ အချိတ်အဆက် ဖြစ်ပေါ်ဖို့ဆိုတာ ရာဂစိတ်ထက်မကဘဲ ကတိကဝတ်ပြုမှုနဲ့ အပြန်အလှန် ဂရုစိုက်မှုတွေ လိုအပ်တာမို့... လူနာ့ကို အပေါ်ယံ သာယာမှုအောက်မှာပဲ နစ်မွန်းနေအောင် မောင်မှား... မင်း သေချာ ကြိုးစားစမ်းပါ။

မင်းရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို စောင့်မျှော်လျက်...

မင်းရဲ့ ဦးရီး၊

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်