အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၂၀)

 

အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၂၀)

ချစ်လှစွာသော တူမောင်မှားထံသို့...

မင်းဆီကို ငါ အရေးတကြီး သတိပေးဖို့ စာရေးလိုက်တာပါ။ အခုဆို ငါတို့ရဲ့ ‘လူနာ’ ဟာ လူပျိုလူရွယ်ဘဝကို ရောက်ရှိလို့လာပြီဖြစ်ပြီး ကာမရာဂစိတ်အာရုံတွေ သိပ်ကို ပြင်းထန်လာမယ့် ဘဝအဆင့်တခုထဲကို ဝင်ရောက်နေပြီ။ ဒါဟာ ငါတို့အတွက် အခွင့်ကောင်းတခု ဖြစ်သလို တပြိုင်နက်တည်းမှာလည်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တဲ့ စွန့်စားရမှုတခုပဲ။

ဒီနေရာမှာ အင်မတန်အရေးကြီးတဲ့ အချက်တခုကို ငါ ရှင်းပြမယ် တူမောင်။ ရာဂစိတ်အာရုံ သက်သက်က ငါတို့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကို ရန်သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖန်တီးခဲ့တာမို့ ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က အဲဒီစိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... တလွဲတချော် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားအောင် ‘ဖျက်ဆီး ပုံသွင်းယူဖို့’ ပဲ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအတွက် ငါပြောပြမယ့် နည်းဗျူဟာတွေကို မောင်မှား... မင်း သေちゃာ ကိုင်တွယ်စမ်း။

ပထမနည်းဗျူဟာ - လက်တွေ့မကျတဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေ ဖန်တီးပေးခြင်း

လူနာ့ရဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်အမှားတွေနဲ့ လက်တွေ့မကျတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ရိုက်သွင်းပေးထားလိုက်။ လက်တွေ့ဘဝက လူသားအစစ်အမှန်တွေအစား—အလွန်အကျွံ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတဲ့၊ သဘာဝမဟုတ်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ပုံစံခွက်တွေကိုပဲ သူ့ခေါင်းထဲ ထည့်ထားရမယ်။ မဖြစ်နိုင်တဲ့ စံနှုန်းတွေ၊ အပြည့်အစုံ စိတ်ကူးယဉ် အလှအပတွေနဲ့ လက်တွေ့မကျတဲ့ ရုပ်ရည်ရူပကာတွေပေါ့။

ဒီလို မှိုင်းတိုက်ထားနိုင်ရင် လက်တွေ့ဘဝထဲက လူသားအစစ်အမှန်တွေဟာ သူ့အတွက် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ်၊ ရိုးအီလွန်းတယ်လို့ ထင်လာလိမ့်မယ်၊ “ငါ့စံနှုန်းနဲ့ မမှီဘူး” လို့ မြင်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ စိတ်ကူးယဉ် မျှော်လင့်ချက်ကြားမှာ ကွာဟချက်ကြီး ဖြစ်လာပြီး အဲဒီကွာဟချက်ကပဲ လူနာ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်မကျေနပ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေတော့တာပဲ။

ဒုတိယနည်းဗျူဟာ - ရာဂစိတ်ကို လက်တွေ့ဘဝကနေ ခွဲထုတ်ပစ်ခြင်း

လူနာ့ကို စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲမှာပဲ တည်ရှိနေတဲ့၊ ဘာတာဝန်ယူစိတ်မှလည်း မလိုတဲ့၊ တကယ့်လက်တွေ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးလည်း မရှိတဲ့ ရာဂစိတ်အာရုံတွေမှာပဲ ကျင့်သားရနေပါစေ။ ဒါဟာ အင်မတန် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကွက်ကွက်တကွက်ပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လက်တွေ့ဘဝ ဆက်ဆံရေးတွေမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ သည်းခံမှုနဲ့ အပြန်အလှန် အလျော့ပေးညှိနှိုင်းမှုတွေ လိုအပ်ပေမယ့်... စိတ်ကူးယဉ် ရာဂကမ္ဘာကတော့ အင်မတန် လွယ်ကူတယ်၊ ကိုယ်အလိုရှိသလို ချုပ်ကိုင်လို့ ရတယ်၊ ရေတိုမှာ အမြဲတမ်း စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်လို့ပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လူနာဟာ လက်တွေ့ဘဝထက် စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ပိုမက်မောလာပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးထက် တကိုယ်တည်း အထီးကျန်နေထိုင်ခြင်းကိုပဲ ပိုပြီး ရွေးချယ်လာလိမ့်မယ်။

တတိယနည်းဗျူဟာ - အတ္တဆန်တဲ့ အတွေးအခေါ်ကို မြှောက်ပင့်ပေးခြင်း

လူနာ့ကို ကိုယ် ဘာလိုချင်လဲ၊ ကိုယ့်ကို ဘာက ပျော်ရွှင်စေလဲ၊ ကိုယ့်စိတ်ကို ဘာက ကျေနပ်စေလဲ ဆိုတာတွေအပေါ်မှာပဲ အမြဲ အာရုံစိုက်နေအောင် မောင်မှား... မင်း လုပ်ရမယ်။ တပါးသူကို နားလည်ပေးဖို့၊ အပြန်အလှန် နားလည်မှုနဲ့ ခိုင်မြဲတဲ့အရာတခု တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာတွေကို လုံးဝ စဉ်းစားခွင့်မပေးနဲ့။ ဒါကြောင့် သူ ဆက်ဆံရေးတခုခုကို ရှာဖွေရင်တောင်မှ “ဒီကိစ္စကနေ ငါ ဘာအမြတ်ရမလဲ” ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးပဲ ရှိနေပါစေ။

စတုတ္ထနည်းဗျူဟာ - ရည်ရွယ်ချက်ကို လွဲချော်သွားစေခြင်း

ငါတို့ ကောင်းကောင်းသိထားရမှာက ရာဂစိတ်အာရုံရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ဟာ ကတိကဝတ်ပြုခြင်း၊ ပေါင်းစည်းခြင်းနဲ့ ဘဝကို အတူတကွ မျှဝေတည်ဆောက်ခြင်းဆီ ဦးတည်နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အလုပ်က အဲဒီရည်ရွယ်ချက်ကို လိမ်ပတ်ပစ်လိုက်ဖို့ပဲ။ အဲဒီစိတ်အာရုံကို ယာယီသာယာမှုသက်သက်၊ အပေါ်ယံဆန်မှုသက်သက်၊ တကယ့်အနှစ်သာရ အဓိပ္ပာယ်ကနေ ကင်းကွာနေတဲ့ အရာသက်သက် ဖြစ်အောင် လှည့်စားပစ်လိုက်စမ်း။ ဒါဟာ လူနာ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်အချိတ်အဆက်တွေ တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းကို အလိုအလျောက် အားနည်းပျက်ပြားသွားစေလိမ့်မယ်။

သတိချပ်ရန် အမှောင်ပညာ

တူမောင်မှား... မှတ်ထားရမယ့် အဓိကသင်ခန်းစာကတော့ ရာဂစိတ် သက်သက်က အန္တရာယ် မဟုတ်ဘူး။ အန္တရာယ်ဆိုတာ အဲဒီစိတ်ဟာ လက်တွေ့ဘဝကနေ ကင်းကွာသွားတဲ့အခါ၊ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေနောက်ပဲ ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်သွားတဲ့အခါနဲ့ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲ ရှေ့တန်းတင်မိတဲ့အခါမှာ ပေါ်လာတတ်တာ။

ရန်သူ့နိုင်ငံတော်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အချိတ်အဆက်ဆိုတာ လူသားတွေကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း မြင်တတ်ခြင်း၊ မပြည့်စုံမှုတွေကို လက်ခံခွင့်လွှတ်တတ်ခြင်းနဲ့ ရာဂစိတ်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ ခိုင်မြဲတဲ့အရာတခုကို တည်ဆောက်ခြင်းအပေါ်မှာ အခြေခံတာမို့... လူနာ့ကို စိတ်ကူးယဉ်အမှောင်ကမ္ဘာထဲကနေ လုံးဝ ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် မောင်မှား... မင်း သေချာ အကွက်ဆင်စမ်းပါ။

မင်းရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို စောင့်မျှော်လျက်...

မင်းရဲ့ ဦးရီး၊

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်