အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၆)

ချစ်လှစွာသော တူမောင်မှားထံသို့...

မင်းရဲ့ လျှောက်လဲချက်စာလွှာအရ ငါတို့ရဲ့ ‘လူနာ’ ဟာ ဘုရားကျောင်းကို ပုံမှန်ခြေဦးလှည့်နေပြီဆိုတာ သိရလို့ မင်း တော်တော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရတယ်။ စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ တူမောင်။ ရန်သူ့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို သူ ရောက်သွားတာနဲ့တင် ငါတို့ဘက်က အကုန်အကျအရှုံးပေးလိုက်ရပြီလို့ မမှတ်ယူပါနဲ့ဦး။ မှတ်ထားရမှာက ‘ဘုရားကျောင်း’ ဆိုတာကိုပဲ စနစ်တကျနဲ့ ပရိယာယ်ဆင် ကိုင်တွယ်တတ်မယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာဟာ ငါတို့အတွက် အလွန်အသုံးတည့်တဲ့ ကစားကွင်းတကွင်း ဖြစ်လာနိုင်လို့ပဲ။

အခုအချိန်မှာ မင်းရဲ့ အဓိကတာဝန်က လူနာကို ဘုရားကျောင်းမသွားရအောင် အတင်းအဓမ္မ တားဆီးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ အတင်းတားရင် ဝိညာဉ်ရေးရာ နိုးကြားမှုကို ပိုဆွပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအစား သူ ဘယ်လိုဘုရားကျောင်းမျိုးကို သွားနေသလဲ၊ ဘယ်လိုအတွေ့အကြုံမျိုး ရနေသလဲဆိုတာကို အနုစိတ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ဖို့ပဲ လိုတယ်။

လောကမှာ ရှိတဲ့ ဝတ်ပြုအသင်းတော်တွေဟာ အမျိုးအစားစုံလင်လှတယ်။ အချို့အသင်းတော်တွေကတော့ ဝိညာဉ်ရေးရာမှာ တကယ်ပဲ နက်ရှိုင်းကြတယ်၊ စစ်မှန်ကြတယ်၊ ရန်သူ့အလိုတော်အတိုင်း အလေးအနက်ထားပြီး ကျင့်ကြံကြတယ်။ ဒါမျိုးကတော့ ငါတို့အတွက် အင်မတန် အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ အပေါ်ယံဆန်တဲ့၊ ဟန်ပြလုပ်တာကိုပဲ အဓိကထားတဲ့၊ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကင်းမဲ့တဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေလည်း ဒုနဲ့ဒေး ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ရှင်းရှင်းလေးပဲ။ လူနာကို သူ့ရဲ့ အပြစ်တရားတွေအတွက် စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်မလာစေဘဲ၊ ဘာမှလည်း ပြောင်းလဲမသွားစေဘဲ၊ လာတက်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူ့စိတ်ထဲ သက်တောင့်သက်သာပဲ ဖြစ်နေစေမယ့် ဘုရားကျောင်းမျိုးဆီကို သွေးဆောင်လမ်းပြ ခေါ်ဆောင်သွားရမယ်။ အဲဒီအတွက် ငါပြောပြမယ့် နည်းဗျူဟာတွေကို သေချာ အကောင်အထည်ဖော်စမ်းပါ။

ပထမနည်းဗျူဟာ - အနှစ်သာရထက် ပုံစံကို ပိုအာရုံစိုက်စေခြင်း

လူနာ့ကို ဘုရားကျောင်းရဲ့ တကယ့်တရားဒေသနာ အနှစ်သာရထက် အပြင်ပန်း ပုံစံခွက်တွေအပေါ်မှာပဲ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး အာရုံစိုက်နေအောင် လုပ်ရမယ်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ပုံစံစနစ်က ဘယ်လိုလဲ၊ သီချင်းဂီတ အမျိုးအစားက ကိုယ့်အကြိုက် ဟုတ်မဟုတ်၊ ဟောပြောတဲ့သူရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်နဲ့ လေသံက နားဝင်ချိုရဲ့လား ဆိုတာတွေကိုပဲ သူ့ခေါင်းထဲ ထည့်ပေးထားလိုက်။

မကြာခင်မှာပဲ သူဟာ ဘုရားကျောင်းကအပြန် “ငါက ဒီလိုပုံစံမျိုးကို သဘောကျတယ်” သို့မဟုတ် “ဟိုလို လေသံမျိုးကိုတော့ ငါမကြိုက်ဘူး” ဆိုပြီး ဝေဖန်ဆန်းစစ်သူတဦးလို ပြောလာလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ ဘုရားကျောင်းတက်ခြင်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နာခံခြင်း အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဖြစ်မလာစေဘဲ “ကိုယ်ပိုင်အကြိုက်” သတ်သတ် ကိစ္စတခုလို ဖြစ်သွားအောင် ငါတို့ဘက်က လှည့်စားလိုက်ခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒုတိယနည်းဗျူဟာ - “ဘုရားကျောင်း လှည့်ပတ်တက်သူ” ဖြစ်လာစေခြင်း

လူနာကို ဘယ်အသင်းတော်မှာမှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အခြေချခွင့်၊ အမြစ်တွယ်ခွင့် မပေးနဲ့။ သူ့ကို တကျောင်းပြီးတကျောင်း ကူးပြောင်းနေတဲ့ လေလွင့်သူတဦး ဖြစ်အောင် လုပ်ပါ။ သူ့စိတ်ထဲမှာ သူ့အတွက် “အကိုက်ညီဆုံး၊ အပြည့်စုံဆုံးနေရာ” ကိုပဲ အမြဲတမ်း လိုက်ရှာနေစေဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးရမယ်။

ဒါဟာ ဘာကြောင့် အရေးကြီးလဲဆိုတော့ တနေရာတည်းမှာ အခြေမကျခြင်းအားဖြင့် သူတပါးအပေါ် သံယောဇဉ်တွယ် ကတိကဝတ်ပြုခြင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုးတက်လာခြင်းနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အချိတ်အဆက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို အလိုအလျောက် တားဆီးပေးနိုင်လို့ပဲ။ ရန်သူ့နိုင်ငံတော်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့တိုးတက်မှုဆိုတာ သည်းခံခြင်း၊ အဆင်မပြေမှုတွေကြားထဲမှာပဲ ဆက်ရှိနေခြင်းနဲ့ မပြည့်စုံတဲ့လူတွေနဲ့ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ခြင်းအပေါ်မှာ အခြေခံတာမို့ ငါတို့က ဒါကို အပျက်အစီးခံလို့ မဖြစ်ဘူး။

တတိယနည်းဗျူဟာ - အပေါ်ယံပဲ ဖြစ်နေစေခြင်း

တကယ်လို့ လူနာက ဘုရားကျောင်းတခုခုကို ပုံမှန်တက်နေတယ်ဆိုရင်တောင် စိုးရိမ်မသွားနဲ့ဦး။ သူ့ကို အပေါ်ယံမှာပဲ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေအောင် ထိန်းထားပါ။ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပါဝင်ပတ်သက်ရမယ့် တာဝန်တွေကို ရှောင်လွှဲနေစေပြီး၊ ဘယ်တော့မှ ရာနှုန်းပြည့် အပ်နှံခြင်း မရှိပါစေနဲ့။

သူ့ကိုယ်သူ ဘုရားကျောင်းရဲ့ တစိတ်တပိုင်းလို့ မခံစားရစေဘဲ၊ ဘေးကနေ ကြည့်ရှုအားပေးတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တဦး သို့မဟုတ် ငွေပေးပြီး ဝန်ဆောင်မှု လာယူတဲ့ ဝယ်သူတဦးလို ခံစားချက်မျိုးပဲ သွင်းပေးထားရမယ်။ စားသုံးသူ စိတ်ဓာတ်မျိုး သွင်းပေးထားနိုင်ရင် သူဟာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပါဝင်ပတ်သက်သူတယောက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာနိုင်တော့ဘူး။

စတုတ္ထနည်းဗျူဟာ - ယုံကြည်ခြင်းကို အကြိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း

လူနာက သူ့စိတ်ထဲမှာ “ဒါက ငါ့စိတ်ကြိုက် ကိုးကွယ်မှုအမျိုးအစားပဲ” လို့ စတွေးလာတဲ့နေ့ဟာ ငါတို့အတွက် အအောင်မြင်ဆုံးနေ့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်မှာ ယုံကြည်ခြင်းဆိုတာ သူတို့ပြောတဲ့ အမှန်တရား ဒါမှမဟုတ် ဘဝအသွင်ကူးပြောင်းမှု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကိုယ်ပိုင်အကြိုက် ဝါသနာသက်သက် ဖြစ်သွားလို့ပါပဲ။ အဲဒီလို ဖြစ်သွားပြီဆိုရင် လူနာဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာမှာ လုံးဝ ရှေ့မတိုးနိုင်တော့ဘဲ သူ့အတွက် စိတ်သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေမယ့်အရာကိုပဲ ရွေးချယ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေတော့မှာ သေချာတယ်။

သတိချပ်ရန် အမှောင်ပညာ

တူမောင်... မှတ်ထားရမယ့် အဓိကသင်ခန်းစာကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေ၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေတောင်မှ ချဉ်းကပ်ပုံ ချဉ်းကပ်နည်း မှားယွင်းသွားအောင် ငါတို့ဘက်က သွေးဆောင်နိုင်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘဲ သုည ဖြစ်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ။

အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝတဲ့ ရန်သူ့တရားတွေကို အကြိုက်သက်သက်လို သဘောထားမိခြင်း၊ တာဝန်ယူစိတ်နဲ့ ကတိကဝတ်တွေကို ရှောင်လွှဲခြင်း၊ တိုးတက်အောင် မလုပ်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ သက်တောင့်သက်သာဇုန်ထဲမှာပဲ သာယာနေခြင်း... ဒါတွေဟာ လူနာကို ငါတို့ဆီ ခေါ်ဆောင်လာမယ့် လမ်းစတွေပဲ။ စစ်မှန်တဲ့ တိုးတက်မှုဆိုတာ နက်ရှိုင်းမှု၊ အမြဲတစေ တည်ကြည်စွဲမြဲမှုနဲ့ မိမိရဲ့ သက်တောင့်သက်သာဇုန်ကို ကျော်လွန်ပြီး ပါဝင်လုပ်ဆောင်လိုစိတ် ရှိမှုတို့ လိုအပ်တာကြောင့် အဲဒီအချက်တွေ လူနာ့ဆီမှာ အသက်ဝင်မလာစေဖို့ မောင်မှား... မင်း အထူးသတိပြု စောင့်ကြည့်ရလိမ့်မယ်။

မင်းရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို စောင့်မျှော်လျက်...

မင်းရဲ့ ဦးရီး၊

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်