ဆကာကြီးထိပ်တင်
🇲🇲 **ကိုလိုနီခေတ်က “လမ်းဓာတ်မီးတိုင် ပညာရေး” ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝေဖန်ခဲ့ပြီး၊ စာပေလွတ်လပ်ခွင့်အတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး...**
၁၉၄၀ ဝန်းကျင် စစ်မဖြစ်မီခေတ်က စာဖတ်ပရိသတ်တွေကြား ရေပန်းစားခဲ့ပြီး၊ အသက် ၃၂ နှစ်အရွယ်မှာပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရှာတဲ့ စာရေးဆရာ၊ ဂီတပညာရှင် **ဆကာကြီးထိပ်တင် (ခေါ်) ကိုသန်း** ရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ ဘဝအကျဉ်းနဲ့ စာပေမှတ်တမ်းကို ငွေတာရီမဂ္ဂဇင်း (၁၉၇၀ ဒီဇင်ဘာလ) အဟောင်းလေးတစောင်ကနေ ပြန်လည်မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။ 📖✨
---
### 📝 ၄ တန်းကျောင်းသားဘဝကတည်းက စာပေခြေလှမ်း
ဆကာကြီးထိပ်တင် (အမည်ရင်း - ကိုသန်း) ကို ၁၂၇၃ ခုနှစ် တပို့တွဲလမှာ ဆကာကြီးရွာ၌ ဖွားမြင်ခဲ့ပါတယ်။ ငယ်စဉ်က ဓနုဖြူမြို့ အေဘီအမ် ခရစ်ယာန်သာသနာပြုကျောင်းမှာ ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး စတုတ္ထတန်းကျောင်းသားဘဝကတည်းက မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ စကားထာတွေ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရင်း စာပေလောကထဲ ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ စာပေတင်မကဘဲ တယော၊ မယ်ဒိုလင်၊ ပတ္တလား နှိပ်တတ်တဲ့ ဂီတသမားတဦးလည်း ဖြစ်လို့ ကျောင်းကပွဲတွေမှာလည်း အက၊ အညွန့်၊ တေးထပ်စပ်ဆိုမှုတွေနဲ့ ခြေစွမ်းပြခဲ့သူပါ။
### 💡 ပညာရေးအမြင်နဲ့ “လမ်းဓာတ်မီးတိုင်” နှိုင်းယှဉ်ချက်
ဆရာက ဝတ္ထုတွေအပြင် လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေးဆောင်းပါးတွေကို ဂျာနယ်ကျော်မှာ တက်တက်ကြွကြွ ရေးခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီခေတ် ကိုလိုနီပညာရေးစနစ်ဟာ စာတွေ့ (Theory) တွေချည်းပဲ သင်နေပြီး လက်တွေ့မကျလို့ အတော်နောက်ကျနေပြီလို့ ဝေဖန်ခဲ့ပါတယ်။
> ၎င်းက ခေတ်ဟောင်းပညာရေးကို **“လမ်းဓာတ်မီးတိုင်”** နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ပါတယ်။ *“လမ်းမီးတိုင်ဟာ အလင်းရောင်ပေးနိုင်တာ မှန်ပေမဲ့၊ အဲ့ဒီမီးနဲ့ မီးညှိလို့မရ၊ ထမင်းချက်လို့မရ၊ ဆေးလိပ်တို့လို့မရသလိုပဲ... လက်တွေ့ဘဝမှာ အသုံးမဝင်ဘူး”* လို့ ဆိုကာ နယ်တွေမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လက်မှုပညာသင်ကျောင်းတွေ ဖွင့်ပေးဖို့ အစိုးရကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။
### ⚖️ ‘လောကီငွေ့’ ဝတ္ထုနဲ့ စာပေလွတ်လပ်ခွင့် တရားရင်ဆိုင်မှု
စစ်မဖြစ်မီက ဆရာရေးသားခဲ့တဲ့ **‘လောကီငွေ့’** လုံးချင်းဝတ္ထုဟာ “ညစ်ညမ်းစာပေ” ဖြစ်တယ်ဆိုပြီး အစိုးရရဲ့ တရားစွဲဆိုခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ တရားခွင်မှာ အစိုးရဘက်က ပညာရှင်တွေနဲ့ အကြိတ်အနယ် စစ်ဆေးခဲ့ရပေမဲ့ ဆရာကတော့ ကြောက်ရွံ့မသွားဘဲ အမှုရင်ဆိုင်နေရဆဲအတွင်းမှာတင် ‘မန်းပွင့်သူ’ ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုကို ထပ်ရေးပြီး ဒါနိဒါန်းမှာ *“စာရေးဆရာတွေကို ညစ်ညမ်းစာပေသမားတွေလို့ တိုင်းပြည်က အထင်မလွဲကြဖို့”* ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချေပခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဒဏ်ငွေ ၆၀ ကျပ် ရိုက်ခြင်းခံခဲ့ရပေမဲ့ မိမိရဲ့စာပေမောင်နှမတွေအတွက် ရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့လို့ စာပေလောကက လေးစားခဲ့ကြပါတယ်။
### 💸 အမြင့်ဆုံးစာမူခနဲ့ ညီမချစ်
ဆရာဟာ သူရိယ၊ မြန်မာ့အလင်းနဲ့ တိုးတက်ရေး သတင်းစာကြီးတွေမှာ အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်တွေ အများကြီး ရေးခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲက **‘တစ်လယ်လယ်’** ဝတ္ထုရှည်ကြီးဟာ စာမူခ ၁၅၀ ကျပ်အထိ ရရှိခဲ့ပြီး ဆရာ့ဘဝမှာ စာမူခအများဆုံးရတဲ့ ဝတ္ထု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီခေတ်က ၁၅၀ ကျပ်ဆိုတာ မနည်းပါဘူး။ ရန်ကုန်ကနေ အဲ့ဒီငွေကို ထုတ်ပြီး ဆကာကြီးရွာက ညီမလေး ဒေါ်လှရီအတွက် ရွှေတိုတောင်း (ရွှေလက်ကောက်) လုပ်ပေးခဲ့တာကို မိသားစုက အခုထက်ထိ မမေ့နိုင်ဘဲ ပြောလေ့ရှိပါတယ်။
### 🖤 အသက် ၃၂ နှစ်၊ လူပျိုကြီးဘဝနဲ့ လမ်းခွဲခြင်း
ဆရာဟာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူ၊ စကားပြောနူးညံ့ပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းသူ တဦးပါ။ ဆံပင်ရှည်ရှည်၊ ရင်ဖုံးအင်္ကျီ၊ ကတ္တီပါဖိနပ်နဲ့ ပုသိမ်ထီးဆောင်းလေ့ရှိတဲ့ သဏ္ဌာန်က ထင်ရှားပါတယ်။
အသက် ၁၆ နှစ်ကနေ ၃၂ နှစ်အထိ ၁၆ နှစ်တာအတွင်းမှာ ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်၊ ဆောင်းပါး၊ ပြဇာတ်ပေါင်း ၁၅၀ ကျော် ရေးသားခဲ့ပြီး မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၀၅ ခုနှစ် နတ်တော်လဆုတ် ၂ ရက် (**၁၉၄၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၃ ရက်**) မှာ ဆကာကြီးရွာ၌ နှလုံးရောဂါနဲ့ ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့ရရှာပါတယ်။ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ လူပျိုကြီးဘဝနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
---
📚 **ဆကာကြီးထိပ်တင်ရဲ့ ထင်ရှားသော လက်ရာအချို့:**
* **လုံးချင်းဝတ္ထုများ:** နှင်းငွေ့ရည်၊ လောကီငွေ့၊ ဘီးမြိုရှင်၊ ပန်းနုဝတ်မှုန်၊ ချစ်ဝတ်မှုံ၊ မြို့ရွှေစာ
* **ဝတ္ထုတိုများ:** ညောင်ကြီးရှင် (စုန်းကဝေ အစွဲအလမ်းတိုက်ဖျက်ရေး)၊ ဝါကျွတ်မှ ယူမယ်၊ ခယ်မတော်၊ ရှက်တယ်ရှင့်၊ မေမေ့လင်
ကိုလိုနီခေတ် စာပေလောကရဲ့ မှတ်တမ်းဝင် ဆရာတဦးအကြောင်း အမှတ်တရ ပြန်လည်မျှဝေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ 🙏🇲🇲
#မြန်မာစာပေ #စာရေးဆရာအတ္ထုပ္ပတ္တိ #ဆကာကြီးထိပ်တင် #စာပေသမိုင်း #ငွေတာရီအဟောင်းများ
Comments
Post a Comment