အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၉) – ကျဆင်းချိန် (Trough)

 

📖 အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၉) – ကျဆင်းချိန် (Trough)

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အစီအစဉ် တခု ဖြင့် စာရေးလိုက်သည်။

“လူနာ” (The Patient) သည် ယခုအခါ “ကျဆင်းချိန်” (Trough) အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်သည် ဘာသာရေးအပေါ် ထားရှိသော စိတ်ခံစားချက်များ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခြောက်ကပ်ငြီးငွေ့ဖွယ် ကာလဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်က မောင်မှား ကို ဤသို့ရှင်းပြသည် -

"ယခုအချိန်သည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။"

အားနည်းချက်ကို အသုံးချခြင်း

လူနာသည် ဘာသာရေးစလုပ်ခါစက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အရာအားလုံးသည် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အလှမ်းဝေးနေသလို ခံစားနေရသည်။ ဤအချိန်သည် သူ အားအနည်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်၏ ဗျူဟာမှာ ရိုးရှင်းပါသည် -

ဤခြောက်ကပ်မှုကို အသုံးချ၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အလေ့အကျင့်ကောင်းများမှ ဝေးကွာသွားအောင် ဆွဲထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

လူနာသည် အရင်က:

• မှန်မှန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

• မိမိကိုယ်ကို ထိန်းကျောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

• ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ရန် ခဲယဉ်းနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မောင်မှား အနေဖြင့် ဤသို့သော အတွေးလေးများကို ညင်သာစွာ သွတ်သွင်းပေးရမည် -

• “ဒီတခါတော့ မလုပ်ဘဲ နေလိုက်ပါ…”

• “လုပ်နေလဲ ဘာမှ ထူးခြားလာတာ မဟုတ်ဘူး…”

သေးငယ်သော ခြေလှမ်းများ၏ အန္တရာယ်

အစပိုင်းတွင် အပြောင်းအလဲများမှာ သေးငယ်နေရမည်။ ဥပမာအားဖြင့် -

• ဆုတောင်းချိန် တိုလိုက်ခြင်း။

• အာရုံစိုက်မှု လျှော့လိုက်ခြင်း။

• အနည်းငယ် ပျင်းရိလာခြင်း။

ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲစရာမလိုပါ။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤသေးငယ်သော ခြေလှမ်းများသည် အလှမ်းဝေးသွားစေသည်။ အလေ့အကျင့် တခု ပျက်သွားသည်နှင့် နောက်တကြိမ် ပြန်စရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသွားတတ်သည်။

အာရုံပြောင်းခြင်း၏ အစွမ်း

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင်သည် အကြံ တခု ကို အထူးသဘောကျနေသည် -

လူနာကို ယုံကြည်ခြင်းအစား “သာယာမှု” (Pleasure) ဘက်သို့ လှည့်သွားအောင် လုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

မကောင်းမှုကြီးများ လုပ်ခိုင်းရန် မဟုတ်ဘဲ အောက်ပါအရာများဖြင့် လမ်းလွဲခိုင်းရန်ဖြစ်သည် -

• သူ့ကို အာရုံပြောင်းစေမည့်အရာများ။

• သူ့အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးပစ်မည့်အရာများ။

• သူ့ကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေမည့်အရာများ။

သူ့ကို ဖျော်ဖြေမှုများ နောက်လိုက်ခိုင်းပါ၊ သေးငယ်သော သက်သောင့်သက်သာမှုများတွင် နစ်မွန်းနေပါစေ၊ အနှစ်သာရမရှိသော အရာများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု သို့မဟုတ် စည်းကမ်းရှိမှု လိုအပ်သော မည်သည့်အရာကိုမဆို ရှောင်ရှားနေသရွေ့ အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

---

ဤနည်းလမ်းက အဘယ်ကြောင့် ထိရောက်သနည်း?

ကျဆင်းချိန် (Trough) ကာလတွင် လူနာသည် စိတ်သက်သာရာရမှုကို ရှာဖွေနေတတ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လှည့်မည့်အစား “အာရုံပြောင်းစရာများ” ထံမှ စိတ်သက်သာရာရမှုကို ရှာတွေ့သွားလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားမည်ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံးအပိုင်းမှာ -

လူနာသည် မိမိဘာသာတရားကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဟု မတွေးမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဤသို့သာ ခံစားရလိမ့်မည် -

“ငါ စိတ်မပါတော့ဘူး။”

“ဒါတွေက အရင်လို အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။”

---

🎯 အဓိကသင်ခန်းစာ

ခက်ခဲသောအချိန်များတွင် အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်မှာ ထင်ရှားသော ကျရှုံးမှုကြီးများ မဟုတ်ပါ။ တဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလွဲသွားခြင်း (Slow drift) သာ ဖြစ်သည်။

• သေးငယ်သော အလေ့အကျင့်ကောင်းများကို ချန်လှပ်ထားခြင်း။

• စည်းကမ်းထက် သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို ရွေးချယ်ခြင်း။

• အရာရာကို တိတ်တဆိတ် မှေးမှိန်သွားစေခြင်း။

ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမှန်သမျှသည် သေးငယ်သော အလျှော့ပေးမှုလေးများမှ စတင်တတ်သည်။