အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၀) - အများ၏အသိအမှတ်ပြုမှု (Identity)

 

📖 အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၀) - အများ၏အသိအမှတ်ပြုမှု (Identity)

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က အလွန်ကျေနပ်အားရသော လေသံဖြင့် စာရေးလိုက်သည်။

အခြေအနေများက အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

"လူနာ" (The Patient) သည် သူငယ်ချင်းအုပ်စုသစ် တခုနှင့် တွေ့ဆုံနေပြီဖြစ်ရာ—၎င်းသည် အခွင့်အလမ်းကောင်း တခုဖြစ်သည်ဟု မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဆိုသည်။

ထိုသူငယ်ချင်းသစ်များမှာ: * ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူများ

• ဆွဲဆောင်မှုရှိသူများ

• လောကီရေးရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည်: * ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် ဂရုမစိုက်သူများ

• "အလေးအနက်ထားရမည့်အရာ" သို့မဟုတ် "ဝိညာဉ်ရေးရာ" တို့ကို အထင်သေးတတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် လူနာသည် ၎င်းတို့အနား၌ နေရသည်မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် အောက်ပါအချက်နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို ခံစားမိနေသည်:

• မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်အဟောင်းများ

• ၎င်းတို့၏ သဘောထားနှင့် လူနေမှုပုံစံ

သို့သော် သူသည် အခြားအရာ တခုကိုလည်း အလိုရှိနေပြန်သည်:

သူသည် ထိုအုပ်စုတွင် အဖွဲ့ဝင် တယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံချင်နေသည်။ မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က မောင်မှား ကို ထိုအလိုဆန္ဒကို ဂရုတစိုက် အသုံးချရန် ညွှန်ကြားထားသည်။

လူနာအား သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ချက်ချင်းစွန့်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းပါနှင့်။

ယင်းအစား၊ ၎င်းတို့နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲသွားပါစေ။

လူနာသည် အောက်ပါအတိုင်း စတင်ပြုမူလာသည်: * ယခင်က သူရယ်စရာဟု မထင်ခဲ့သော ပြက်လုံးများကို လိုက်ရယ်လာသည်။

• သဘောမတူသည့်အခါမျိုးတွင် ငြိမ်နေတတ်လာသည်။

• သူ့ကိုယ်သူ တကယ်ရှိရင်းစွဲထက် ၎င်းတို့နှင့် ပိုတူသယောင် ဟန်ဆောင်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏အတွင်းစိတ်၌ အပြောင်းအလဲ တခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ဘဝနှစ်မျိုးဖြင့် စတင်နေထိုင်လာသည်: * သူငယ်ချင်းများရှေ့တွင် ပုံစံ တမျိုး

• သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပြန်စဉ်းစားသည့်အခါ ပုံစံ တမျိုး

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဤအခြေအနေကို အလွန်နှစ်သက်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ လူနာသည်:

• အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

• စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေသည်။

• သို့သော် သူကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူနာက ဤသို့စတင်ယုံကြည်လာသည်:

"မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်တဲ့ ဤပုံစံကသာ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ပုံစံပဲ။"

သူ၏ အရင်က ပို၍ရိုးသားဖြူစင်ခဲ့သော ပုံစံမှာမူ: * ရှက်စရာကောင်းသည်

• နုနယ်လွန်းသည်

• ဖုံးကွယ်ထားရမည့်အရာ တခု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလာရသည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ၎င်းသည်ပင် ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်:

လူနာကို ရုတ်တရက် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မဟုတ်ဘဲ…

…သူ့ကို အမှန်တရားထက် "အများ၏အသိအမှတ်ပြုမှု" အပေါ်တွင် အခြေခံသည့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း (Identity) အသစ် တခုအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း မျောပါသွားစေရန်ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်အရှိဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ အဘယ်နည်း? လူနာသည် မိမိကိုယ်တိုင် လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် တဆင့်ပြီးတဆင့် တိတ်တဆိတ် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်ကို လုံးဝသတိမထားမိပေ။

---

🎯 အဓိကသင်ခန်းစာ

ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ကျွန်ုပ်တို့ကို ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ပုံဖော်ပေးတတ်သည်။

အန္တရာယ်ဆိုသည်မှာ တိုက်ရိုက်ဖိအားပေးမှုမျိုး အမြဲမဟုတ်ပေ—

၎င်းမှာ: * အများအထဲ အံဝင်ချင်စိတ် ရှိခြင်း

• မိမိကိုယ်ကိုယ်၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း

• တဖြည်းဖြည်းနှင့် တခြားသူ တယောက် ဖြစ်လာခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော အပြောင်းအလဲဆိုသည်မှာ သတိမထားမိဘဲ သေးငယ်သော အလျှော့ပေးမှုများမှတဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာလေ့ရှိသည်။