အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၄) – နှိမ့်ချမှု (Humility)

 

📖 အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၄) – နှိမ့်ချမှု (Humility)

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စာရေးလိုက်သည်။

သူ့လက်အောက်ခံ မောင်မှား ကိုင်တွယ်နေရသော "လူသား" (The Patient) သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာနေပြီ။

သူသည် ပို၍ ရိုးသားလာသည်၊ ပို၍ တည်ငြိမ်လာသည်—ယခုဆိုလျှင် နှိမ့်ချမှု (Humility) ကိုပင် စတင်သင်ယူနေပြီဖြစ်သည်။

ဒါဟာ အင်မတန် အန္တရာယ်များလှသည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ရှင်းပြသည်မှာ—နှိမ့်ချမှုသည်သာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်၊ ၎င်းသည် လူသား တဦး အတွက် အခိုင်မာဆုံးသော အကာအကွယ် တခု ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မောင်မှား အနေဖြင့် သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်ရမည်။

နှိမ့်ချမှုကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ...

...၎င်းကို ပုံဖျက်ပစ်ရန် သာ ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ထိုလူသား၌ မှားယွင်းသော အယူအဆ တခု ရှိခဲ့သည်။

သူက နှိမ့်ချမှုဆိုသည်မှာ-

• မိမိကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးနည်းသည်ဟု ထင်ခြင်း

• မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ်ချဆက်ဆံခြင်း

• မိမိသည် သူတပါးထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ယုံကြည်ခြင်း... ဟု မှတ်ယူထားသည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ထိုအချက်အပေါ် သိပ်မစိုးရိမ်ပါ။

အမှန်စင်စစ်၊ ထိုသို့ နားလည်မှုလွဲခြင်းသည်ပင် သူတို့အတွက် အသုံးဝင်သေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မောင်မှား အနေဖြင့် လူသား၏ အတွေးကို သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုလူသားသည် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူကိုယ်တိုင် သတိပြုမိလာလိမ့်မည်-

"ငါ ပိုပြီး နှိမ့်ချတတ်လာပြီပဲ။"

"ငါ အရင်ကထက် ပိုတော်လာပြီ။"

ထိုအချိန်သည် တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က အဓိကမဟာဗျူဟာကို လမ်းညွှန်သည်မှာ-

"နှိမ့်ချမှုရှိနေခြင်းအပေါ် သူ့ကို ဂုဏ်ယူ (မာနတက်) စေရမည်။"

ယခုအခါ ထိုလူသားက ဤသို့ စတင်တွေးတောလာတော့မည်-

• "ငါက ဟိုမာနကြီးတဲ့ လူတွေနဲ့ မတူဘူး။"

• "ငါက တကယ်ကို နှိမ့်ချတတ်တဲ့သူ တဦး ပဲ။"

မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ...

နှိမ့်ချမှုသည် မာန (Pride) အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် သည် ဤထောင်ချောက်ကို အလွန်သဘောကျသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် တိုးတက်မှုဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အဆုံးတွင် မူလပြဿနာဟောင်းဆီသို့သာ ပြန်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူက အစစ်အမှန် နှိမ့်ချမှုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းကို ရှင်းပြသည် (၎င်းကို ဝန်ခံရန် သူ အလွန်မုန်းသော်လည်း)။

အစစ်အမှန် နှိမ့်ချမှုဆိုသည်မှာ-

• မိမိကိုယ်ကိုယ် မကောင်းမြင်ခြင်း မဟုတ်။

• မိမိကိုယ်ကိုယ်အပေါ် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေခြင်းလည်း မဟုတ်။

ယင်းအစား ၎င်းမှာ-

• မိမိကိုယ်ကိုယ်အကြောင်း လုံးဝ (သို့မဟုတ်) သိပ်မတွေးတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တကယ့်ကို နှိမ့်ချတတ်သူ တဦး သည်-

• သူတပါးနှင့် အမြဲတမ်း နှိုင်းယှဉ်မနေပါ။

• အာရုံစိုက်ခံရဖို့ မကြိုးစားပါ။

• မိမိ၏ ကောင်းကွက်များကို ပြန်လည်ဆန်းစစ် သာယာမနေပါ။

သူတို့သည် ရိုးရှင်းစွာပင်-

• သူတပါးကိုသာ အာရုံစိုက်သည်။

• သဘာဝကျကျနှင့် ရိုးသားစွာ နေထိုင်တတ်သည်။

ဤအချက်သည် မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် အတားဆီးချင်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသူ တဦး ကို...

...လှည့်စားရန်နှင့် ချုပ်ကိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

---

🎯 အဓိကသင်ခန်းစာ

နှိမ့်ချမှုဆိုသည်မှာ-

• မိမိကိုယ်ကိုယ် မုန်းတီးခြင်း မဟုတ်။

• မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အမြဲအာရုံစိုက်နေခြင်း (Self-focus) မဟုတ်။

၎င်းမှာ-

• မိမိကိုယ်ကိုယ်အပေါ် စွဲလမ်းနေခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်မှာ သိမ်မွေ့လွန်းလှသည်-

အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလာပြီး ထိုအချက်အပေါ် တွယ်ကပ်လာလျှင်၊ ကောင်းသောအရည်အချင်းများပင်လျှင် "မာန" အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။