အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၂) - အာရုံ လွင့်ပါးမှု

-

 


အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၂) - အာရုံ လွင့်ပါးမှု

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စာရေးလိုက်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ အရာအားလုံးဟာ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေပါပြီ။

သူ့ရဲ့ "ပစ်မှတ်" (The Patient) ဟာ သူယုံကြည်တဲ့ ဘာသာတရားကနေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တိတ်တဆိတ် ဝေးကွာသွားနေပါပြီ။

အဓိကအကျဆုံး အချက်က ဘာလဲဆိုတော့...

သူကိုယ်တိုင် ဒါကို လုံးဝ သတိမထားမိတာပါပဲ။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဒါဟာ အကောင်းဆုံး ကျရှုံးမှုမျိုးဖြစ်တယ်လို့ ရှင်းပြပါတယ်။

ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။

သိသိသာသာကြီး ဖြစ်ပျက်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။

နှေးကွေးပြီး ဘယ်သူမှ သတိမထားမိတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးပါ။

ပစ်မှတ်ဖြစ်သူဟာ သူ့ရဲ့ယုံကြည်ချက်တွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးကြီးမားမား မချခဲ့ပါဘူး။

“ဒါတွေကို ငါ ငြင်းပယ်တယ်” လို့လည်း သူ မပြောခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ အရာတစ်ခုက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူဟာ:

  • အာရုံတွေ လွင့်ပါးလာတယ်

  • သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကိုပဲ မက်မောလာတယ်

  • ဝိညာဉ်ရေးရာမှာ ပျင်းရိလာတယ်

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဒါကို “ညင်သာတဲ့ ကုန်းလျှောတခု” နဲ့ တင်စားပါတယ်။

မတ်စောက်တဲ့ ချောက်ထဲ ပြုတ်ကျတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အောက်ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသွားတဲ့ ချောမွေ့တဲ့ လမ်းကလေးပါ။

ပစ်မှတ်ဖြစ်သူဟာ:

  • သေးငယ်တဲ့ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းတွေကို စတင် ပျက်ကွက်လာတယ်

  • လေးနက်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို ရှောင်ကြဉ်လာတယ်

  • သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနဲ့ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေထဲမှာပဲ နစ်မွန်းနေတယ်

တရက်ပြီးတရက် သူဟာ ဝေးသထက် ဝေးသွားပါတယ်။

ဘာအကျပ်အတည်းမှ မရှိ၊ ဘာတိုက်ပွဲမှ မရှိ၊ ဘာထူးခြားတဲ့ အလှည့်အပြောင်းမှ မရှိတဲ့အတွက်...

သူ့ကိုယ်သူ အဆင်ပြေနေတယ်လို့ ထင်နေတုန်းပါပဲ။

စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်သလိုတောင် ခံစားနေရပါသေးတယ်။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဒီအချက်ကို အလေးပေးပြောပါတယ်။

“ပျက်စီးခြင်းဆီကို သွားတဲ့ အန္တရာယ်အကင်းဆုံး လမ်းဟာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွားတဲ့လမ်းပဲ။”

  • ရုတ်တရက် ကွေ့တာမျိုး မရှိ

  • ထိတ်လန့်စရာ အပြောင်းအလဲ မရှိ

  • သတိပြုမိသွားမယ့် အခိုက်အတန့်မျိုး မရှိ

  • တိတ်တဆိတ် မျောပါသွားရုံပါပဲ။

ပစ်မှတ်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ “အရင်အတိုင်းပဲ လူကောင်းတယောက်ပါ” လို့ ထင်နေနိုင်ပါသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့:

  • သူ့ရဲ့ ဦးစားပေးမှုတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ

  • သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေ လွဲချော်သွားပြီ

  • သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားတွေ အားနည်းသွားပြီ

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ပစ်မှတ်ဖြစ်သူဟာ ဘာမှ ပြန်မတိုက်ခိုက်တော့တာကို အထူးပဲ သဘောကျနေပါတယ်။

သူဟာ ရုန်းကန်ခြင်း မရှိ၊ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မရှိ၊ ခုခံခြင်း မရှိတော့ဘူး။

သူကတော့ အရှိန်ဟုန်ဟောင်းလေးနဲ့ မျောပါနေရုံပါပဲ။

အဲဒါဟာ ငါတို့ မိစ္ဆာတွေ အလိုချင်ဆုံးအရာပဲလို့ မောင်မှား ကို သူက ပြောပြပါတယ်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိတော့တဲ့ လူတယောက်ကို...

ဘယ်နေရာကိုမဆို အလွယ်တကူ ခေါ်ဆောင်သွားလို့ ရနိုင်တာကြောင့်ပါပဲ။

🎯 အဓိက သင်ခန်းစာ

အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ဆိုတာ ရုတ်တရက် ကျရှုံးသွားခြင်း မဟုတ်ပါဘူး—

မသိမသာ တဖြည်းဖြည်းချင်း မျောပါသွားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

  • အာရုံစိုက်မှုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်ချလိုက်ခြင်း

  • တိုးတက်မှုထက် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ရွေးချယ်ခြင်း

  • သေးငယ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုလေးတွေကို လျစ်လျူရှုခြင်း

တကယ့် ဆုံးရှုံးမှုဆိုတာ ဘာမှ သတိမထားမိဘဲ တိတ်တဆိတ် ဖြစ်သွားတတ်တာမျိုးပါ။

Comments

Post a Comment