အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၁) – ရယ်မောခြင်း၏ ထောင်ချောက်

 

📖 အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၁၁) – ရယ်မောခြင်း၏ ထောင်ချောက်

ဒီတခါမှာတော့ မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ခပ်ပြုံးပြုံးလေသံမျိုးနဲ့ စာရေးထားပါတယ်။

မောင်မှား က "ရယ်မောခြင်း" အကြောင်းကို မေးထားတာပါ—လူသား (The Patient) ကို လမ်းမှားရောက်အောင် ဖျက်ဆီးတဲ့နေရာမှာ ရယ်မောခြင်းက အသုံးဝင်သလားဆိုတာကိုပါ။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ပြန်ဖြေပါတယ်- "အသုံးဝင်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ရယ်မောခြင်းတိုင်းကတော့ အတူတူပဲမဟုတ်ဘူး" တဲ့။

သူက ရယ်မောခြင်း အမျိုးအစား (၄) မျိုးရှိကြောင်းနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဘယ်အရာတွေကပဲ အသုံးဝင်တယ်ဆိုတာကို ရှင်းပြထားပါတယ်။

၁။ ကြည်နူးနှစ်သက်စွာ ရယ်မောခြင်း (Joyful Laughter)

ဒါကတော့ စစ်မှန်ပြီး သန့်စင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုမျိုးပါ-

• သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း ပျော်ရွှင်နေကြတာ

• ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျော်စရာတွေ

• စစ်မှန်တဲ့ ဆက်နွှယ်မှုတွေ

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ဒါကို ချက်ချင်းပဲ ပယ်ချလိုက်ပါတယ်။

ဒါက မိစ္ဆာတွေအတွက် အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ ကောင်းမြတ်ပြီး စစ်မှန်တဲ့အရာတွေကို ထင်ဟပ်နေလို့ပါ။ ၎င်းက လူမှုဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို သတိရစေပါတယ်။

→ အသုံးမဝင်ပါ။

၂။ ပျော်မြူးခြင်း (Fun)

ဒါကတော့ ဆော့ကစားသလိုမျိုး ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာ စနောက်တာပါ-

• အန္တရာယ်မရှိတဲ့ ပြက်လုံးများ

• အချင်းချင်း ဝေမျှခံစားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု

ဒီအချက်ကိုလည်း မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က မနှစ်သက်ပါဘူး။

ဒါဟာ လူတွေအကြားမှာ နွေးထွေးမှုနဲ့ ရင်းနှီးမှုကို တည်ဆောက်ပေးတဲ့အတွက် မိစ္ဆာတွေရဲ့ အလုပ်ကို ပိုခက်ခဲစေပါတယ်။

→ ဒါလည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး။

၃။ ဟာသစစ်စစ် (The Joke Proper)

ဒါကတော့ ထက်မြက်မှုအပေါ် အခြေခံတဲ့ ဟာသမျိုးပါ-

• ဉာဏ်ကစားတဲ့ ဟာသ (Wit)

• အသိဉာဏ်သုံးတဲ့ ပြက်လုံးများ

• အရာရာကို ထိုးထွင်းမြင်တတ်ခြင်း

ဒီနေရာမှာတော့ မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က သတိထားပါတယ်။

ဒါက လမ်းနှစ်သွယ် ဖြစ်သွားနိုင်လို့ပါ-

• အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သလို

• အရာရာတိုင်းကို တန်ဖိုးမရှိတဲ့အရာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

စနစ်တကျ အသုံးချတတ်ရင်တော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို အရေးမပါသယောင် ထင်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။

→ တခါတရံ အသုံးဝင်ပါတယ်။

၄။ ပေါ့ပျက်ပျက်လုပ်ခြင်း (Flippancy) - အနှစ်သက်ဆုံး

ဒါကတော့ မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် အကြိုက်ဆုံး အမျိုးအစားပါ။

"Flippancy" ဆိုတာက လူတွေဟာ-

• အရာရာတိုင်းကို ပြက်လုံးတခုလို သဘောထားကြတာ

• ဘယ်အရာကိုမှ အလေးအနက်မထားတာ

• လေးနက်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရယ်မောပစ်လိုက်တာ

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ လူသား (The Patient) က-

• အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အရာတခုကို ကြားလိုက်ရပေမဲ့

• ချက်ချင်းပဲ ရယ်မောပြီး လွှတ်ချလိုက်မယ်

• ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ရပ်မစဉ်းစားတော့ဘူး

သူဟာ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းအားဖြင့် ရှောင်လွှဲတာမဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တရားနဲ့ လုံးဝ "မပတ်သက်" တော့ခြင်းအားဖြင့် ရှောင်လွှဲသွားတာပါ။

ဒါဟာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးရသလဲဆိုတာကို မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ရှင်းပြပါတယ်-

အရာတခုကို ဟာသတခုလို အမြဲဆက်ဆံနေရင် အဲဒီအရာကို ဘယ်တော့မှ စစ်ဆေးဝေဖန်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

လူသားအနေနဲ့-

• ငါကတော့ ထက်မြက်တယ်လို့ ခံစားရမယ်

• စိတ်ပေါ့ပါးနေမယ်

• ငါက အရာရာထက် သာလွန်တယ်လို့ ထင်နေမယ်

• ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူဟာ လေးနက်မှုကို ရှောင်လွှဲနေရုံသက်သက်ပါပဲ။

မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် က ကျေနပ်အားရစွာနဲ့ နိဂုံးချုပ်ထားပါတယ်။

အရာရာကို ရယ်မောနေတဲ့သူဟာ...

... ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲဖို့လောက်အောင် အရာရာကို အလေးအနက်ထားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

---

🎯 အဓိကသင်ခန်းစာ

ဟာသတိုင်းက အတူတူပဲ မဟုတ်ပါဘူး။

အန္တရာယ်က ဘယ်မှာရှိလဲဆိုရင်-

• မစဉ်းစားမိအောင် ဟာသကို အသုံးချခြင်း

• လေးနက်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို ပြန်မသုံးသပ်ဘဲ ပယ်ချခြင်း

• ဘယ်အရာကိုမှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မခံစားခြင်း

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတယောက် တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့အတွက်-

• အာရုံစိုက်မှု (Attention)

• လေးနက်တဲ့အတွေး (Serious thought)

• ပါဝင်ပတ်သက်လိုစိတ် (Willingness to engage) တို့ လိုအပ်လို့ဖြစ်ပါတယ်။