အမှောင်လောကမှ စာလွှာ (၅) – မဟာစစ်ပွဲ၏ အရိပ်မည်း



📖 အမှောင်လောကမှ စာလွှာ  (၅) – မဟာစစ်ပွဲ၏ အရိပ်မည်း


ငရဲပြည်၏ အောက်ထပ်အခန်းထဲတွင် မီးခိုးနံ့များနှင့် ကန့်နံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မိစ္ဆာကြီး ဦးမှောင် သည် စားပွဲပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ငှက်မွေးကလောင်တံဖြင့် စာတစောင်ကို အားပါပါ ရေးသားနေသည်။ သူ၏တူဖြစ်သူ မောင်အမှား ထံမှ ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေသော စာတစောင် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူ့လောကတွင် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေပြီ! သွေးချောင်းစီးနေပြီ! ကမ္ဘာပျက်နေပြီ! ဟု မောင်အမှား က ဝမ်းသာအားရ အကြောင်းကြားလာသည်။

ဦးမှောင်က သက်ပြင်းကို လေးလေးပင်ပင် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြန်လည်ရေးသားလိုက်သည် -


အေးချမ်းမှု၏ လှည့်စားချက်

"ငါ့ရဲ့ တူမိုက် မောင်အမှား... လူတွေ တယောက်နဲ့တယောက် သတ်ဖြတ်နေကြလို့ မင်းက ကခုန်နေတာလား။ သိပ်ကို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကလေးကလား အတွေးပဲ" ဟု စာကို စတင်လိုက်သည်။

ဦးမှောင်က ရှင်းပြသည်မှာ "အေးချမ်းသာယာသော အချိန်" များသည်သာ မိစ္ဆာတို့အတွက် အကောင်းဆုံး မိတ်ဆွေဖြစ်သည်။ အေးချမ်းနေချိန်တွင် လူတို့သည် ရည်မှန်းချက် ပျောက်ဆုံးတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် ထာဝရ အသက်ရှင်ရတော့မည့်အတိုင်း၊ အိုနာစာ စုဆောင်းငွေများ၊ လူမှုရေး အဆင့်အတန်းများနှင့် နောက်တနပ် ဘာစားရမလဲဆိုသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပုပ်သိုးမည့် အသားဆိုင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ဝိညာဉ်များဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့နေတတ်ကြသည်။

"အေးချမ်းတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့က သူတို့ကို အိပ်မောကျအောင် လုပ်ထားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲဆိုတာကတော့ လူတွေကို နှိုးလိုက်တဲ့ နိုးစက်သံကြီးပဲ။ အခု မင်းရဲ့ သားကောင်က နိုးလာပြီ" ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

သံချွန်နှစ်ဖက်ပါသော ဓား

စစ်ပွဲကြောင့် လူသား (The Patient) သည် သူ၏ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုများကို ဆုံးရှုံးသွားရသည်။ ယခုအခါ ထိုလူငယ်သည် ငါတို့ အမြဲဖုံးကွယ်ထားချင်သော အမှန်တရားကို သိသွားပြီ။ ထိုအရာမှာ "သူ မနက်ဖြန် သေနိုင်သည်" ဟူသော အချက်ပင်။ ဤသို့ သိရှိသွားခြင်းက လမ်းနှစ်ခွကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဦးမှောင်က သတိပေးလိုက်သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းလမ်း (ငါတို့၏ပန်းတိုင်)သတ္တိရှိခြင်းလမ်း (ရန်သူ/ဘုရားသခင်၏ပန်းတိုင်)
"တကယ်လို့များ..." ဆိုတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ လူက မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး။မိမိအသက်ဟာ မိမိပိုင်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လက်ခံလိုက်တယ်။
ဗုံးသံတွေ၊ အန္တရာယ်တွေကို စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ကြောက်လန့်နေတယ်။လက်ရှိအချိန်မှာ လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်ကိုပဲ အာရုံစိုက်တယ်။
ကြောက်ရွံ့မှုတွေကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းဟာ ပျက်စီးသွားတယ်။သံမဏိကို မီးဖုတ်လိုက်သလို ယုံကြည်ခြင်းက ပိုခိုင်မာလာတယ်။

"အကယ်၍ သူက ဒီအန္တရာယ်ကို တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်သွားရင် သူက ပိုပြီး အန္တရာယ်ရှိလာမယ်။ သူက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ထာဝရကာလ အမှန်တရားတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဦးမှောင်က ရေးသားခဲ့သည်။

မဟာဗျူဟာ - "တကယ်လို့များ" ထောင်ချောက်

ဦးမှောင်က မောင်အမှား ကို တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုလူသားကို အမှန်တရားအား မကြည့်မိစေရန် တားဆီးရမည်။ သူ့ကို အနာဂတ်ဆိုသော ထောင်ချောက်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားရမည်။

"သူ့ကို လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်မှာ အသက်မရှင်စေနဲ့။ အကယ်၍ သူက လက်ရှိအချိန်ကိုပဲ ကြည့်ရင် သူက ဘုရားသခင်ကို သတိရသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအစား သူ့ခေါင်းထဲကို မရေမရာတဲ့ အနာဂတ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ထည့်ပေးလိုက်ပါ။ တကယ်မဖြစ်လာသေးတဲ့ သေခြင်းတရားကို စိတ်ကူးထဲမှာ အကြိမ်ကြိမ် ခံစားပြီး ကြောက်လန့်နေအောင် လုပ်ပါ"

ပန်းတိုင်က ရှင်းပါသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုလူသားသည် ကြောက်လန့်တုန်ရင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ ဗဟိုပြုနေရင်း သေဆုံးသွားပါက မောင်အမှား အတွက် စားပွဲတော်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် မိမိတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရင်း၊ ဘုရားသခင်ကို အာရုံပြုရင်း သေဆုံးသွားပါက စစ်ပွဲသည် သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပို့ပေးလိုက်သော ဖြတ်လမ်းတခုသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံး သတိပေးချက်

စစ်ပွဲသည် လူသားတို့၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်သည်မဟုတ်ဘဲ လူသားတို့၏ အရှိတရားကို ဖော်ထုတ်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ဦးမှောင်က စာကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ လူသားများသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲက ထိုအမှန်တရားကို ဟန်ဆောင်၍မရအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အကျပ်အတည်းဆိုတာ မီးပဲ။ အဲဒီမီးက ထင်းကိုတော့ လောင်ကျွမ်းစေပြီး သံကိုတော့ မာကျောစေတယ်။ ငါ့တူ... မင်းရဲ့ သားကောင်ကို ထင်းသားဖြစ်အောင်ပဲ ကြိုးစားချေ"


🎯 သင်ခန်းစာ အနှစ်ချုပ်

  • စစ်ပွဲသည် အာရုံလွှဲခြင်းသာဖြစ်သည်: စစ်ပွဲသည် မိစ္ဆာများအတွက် အောင်ပွဲဟု ထင်ရသော်လည်း လူသားများကို ဘုရားသခင်ထံ ပိုမိုတိုးဝင်သွားစေတတ်သည်။

  • ပစ္စုပ္ပန် နှင့် အနာဂတ်: ဘုရားသခင်က လူသားများကို တာဝန်နှင့် ကျေးဇူးတော်ရှိသော ပစ္စုပ္ပန် တွင် နေစေချင်သည်။ မိစ္ဆာများကမူ လူသားများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းရှိသော အနာဂတ် တွင် ပိတ်လှောင်ထားချင်သည်။

  • သေခြင်းတရား၏ ဝိရောဓိ: လူတယောက်သည် မိမိသေရမည်ကို သိရှိနားလည်သွားသောအခါ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝဖြင့် စတင်နေထိုင်တတ်ကြသည်။ ၎င်းသည် ငရဲပြည်အတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်သည်။

Comments

Popular posts from this blog

တော်စိန်ခို (Taw Sein Ko) …ဂန္တလောက နာမည်ပေးသူ

၁၉၅ဝ ခုနှစ် စာပေဗိမာန်ဆု ကို ဆရာတက်တိုး ရေးတဲ့ မင်းမှုထမ်း ဝတ္ထုစာအုပ် ရတော့၊ အဲဒီ အကြောင်းကို ကို Times Magazine Editor က အခုလို ရေးသွားပါတယ်

🍀LH ရဲ့ ပညာဒါန အစီအစဥ်လေးပါ (Digital Text Books only)🍀