Three Hermits by Leo Tolstoy (Russia)(1886)

 

ဘုရားသည် စိတ်ရင်းမှန်မှုကို နားလည်တတ်သည်။
အရေးကြီးတာက စကားလုံးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီစကားလုံးနောက်က စိတ်နှလုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဧပြီလ ၅ ရက် ၂၀၂၆ အီစတာ ပွဲတော် အတွက် လီယို တော်စတွိုင်း (ရုရှား) ရေးသားသည့် ရသေ့သုံးပါး ဝတ္ထုတိုကို တင်ဆက်လိုက်ပါတယ်
မြန်မာတွေ ကိုလိုနီ ဖြစ်တဲ့ နှစ် မှာရေးခဲ့တာ
Three Hermits by Leo Tolstoy (Russia)(1886)
အဖွင့်ကျမ်းစကား
"သင်တို့သည် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုသောအခါ တပါးအမျိုးသားတို့ကဲ့သို့ အချည်းနှီးသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ မဆိုကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် မိမိတို့စကားများသောကြောင့် နားညောင်းခြင်းကို ခံရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။ သင်တို့အဘသည် သင်တို့တောင်းခံသမျှကို မတောင်းမီကပင် သိတော်မူ၏။" — (မဿဲ ၆: ၇-၈)
ဇာတ်လမ်း
တခါသော် အာခန်ဂဲလ်မြို့မှ ဆိုလိုဗက်စကီး ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ ဘုရားဖူးများ တင်ဆောင်လာသော သင်္ဘောတစင်း ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ငြိမ့်ညောင်း စွာ ခရီးနှင်နေ၏။ ခရီးသည်များအကြားတွင် ဘုန်းတော်ကြီး (Bishop) တပါးလည်း ပါဝင်လာသည်။ နေသာသောနေ့ဖြစ်သဖြင့် ဘုရားဖူးများသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အနားယူရင်း စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။
ဘုန်းတော်ကြီးသည် သင်္ဘောဦးပိုင်းသို့ လျှောက်လာစဉ် တံငါသည်တဦးက ပင်လယ်ပြင်တနေရာကို လက်ညှိုးထိုးကာ လူစုလူဝေးအား တစုံတခု ပြောပြနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်မိလေသည်။
ဘုန်းတော်ကြီး ကို မြင်သော အခါ
"အဲဒီကျွန်းလေးပေါ်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ ရသေ့သုံးပါး ရှိတယ်ဘုရား" ဟု တံငါသည်က လျှောက်ထားသည်။
ဘုန်းတော်ကြီးက မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြည့်သောအခါ ဝေးလံလှသော ကျွန်းငယ်လေးပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် လူသုံးဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူတော်စင်တို့နှင့် တွေ့ဆုံကာ တရားဓမ္မ သွန်သင်ပေးလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဘုန်းတော်ကြီးသည် သင်္ဘောကို ရပ်နားစေကာ လှေငယ်ဖြင့် ကျွန်းပေါ်သို့ တက်ခဲ့လေသည်။
ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ဝတ်လုံစုတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်အိုမင်းသည့် ရသေ့သုံးပါးကို တွေ့ရသည်။
"ငါ့တပည့်တို့... သင်တို့သည် ဤကျွန်းပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ကို မည်သို့ ဝတ်ပြုဆုတောင်းကြသနည်း" ဟု ဘုန်းတော်ကြီးက မေးမြန်းရာ အသက်အကြီးဆုံး ရသေ့က ပြုံးလျက် ဤသို့ ဖြေကြားသည်။
"ကျွန်ုပ်တို့က ပညာမတတ်ကြပါဘူး အရှင်ဘုရား။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းတာကတော့ 'ကိုယ်တော်ရှင်တို့က သုံးပါး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကလည်း သုံးပါး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူပါ' လို့ပဲ ရိုးရိုးလေး ဆုတောင်းပါတယ်"
ဘုန်းတော်ကြီးသည် ထိုရိုးရှင်းလွန်းသော ဆုတောင်းကို ကြားသောအခါ ပြုံးမိသွားပြီး "သင်တို့၏ ဆုတောင်းသည် မပြည့်စုံသေးပေ၊ ငါသည် သင်တို့ကို မှန်ကန်သော 'သခင်ဘုရား သင်ကြားခဲ့သည့် ဆုတောင်းစာ' (The Lord's Prayer) ကို သင်ကြားပေးမည်" ဟု ဆိုကာ စတင် သွန်သင်လေတော့သည်။
ရသေ့သုံးပါးမှာ မှတ်ဉာဏ် မကောင်းကြသဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးမှာ တနေ့လုံး စိတ်ရှည်လက်ရှည် မောပန်းခံကာ သင်ကြားပေးရသည်။ နေဝင်မိုးချုပ်ကာနီးမှသာ ရသေ့သုံးပါးသည် ဆုတောင်းစာကို အလွတ်ရသွားကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးလည်း ကျေနပ်စွာဖြင့် သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်တက်ခဲ့လေသည်။
ညဉ့်ဦးယံတွင် လရောင်သည် ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ဖြာကျနေ၏။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် သင်္ဘောပဲ့ပိုင်းတွင် ထိုင်ကာ ရသေ့သုံးပါးအား တရားပြနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။ ထိုစဉ် နောက်ကွယ်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
လှေတစင်းလော၊ သို့မဟုတ် ပင်လယ်ငှက်လောဟု စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ဘုန်းတော်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားရသည်။ ရသေ့သုံးပါးသည် ရေပြင်ထက်တွင် ကုန်းမြေပေါ်၌ လမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ ပြေးလွှားကာ သင်္ဘောနောက်သို့ လိုက်ပါလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် သင်္ဘောအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ရေပြင်ပေါ်၌ ရပ်တန့်လျက် တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လျှောက်ထားကြသည်။
"အရှင်ဘုရား... ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ အရှင်သင်ပေးလိုက်တဲ့ ဆုတောင်းစာတွေကို ကျွန်ုပ်တို့ မေ့သွားပြန်ပါပြီ။ ခဏလေး ရပ်နားပြီး ပြန်သင်ပေးပါဦးဘုရား!"
ဘုန်းတော်ကြီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားလေသည်။ ရေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နိုင်လောက်အောင် စင်ကြယ်သော သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မြင်သောအခါ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ရသေ့တို့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဤသို့ မိန့်ကြားလိုက်ပါတော့သည်။
"ဘုရားသခင်၏ သူတော်စင်တို့... သင်တို့၏ ရိုးရှင်းသော ဆုတောင်းချက်သည်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်အားသာ ခွင့်လွှတ်ကြပါ။ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သော အပြစ်သားအတွက်သာ ဆုတောင်းပေးကြပါလော့။"
ရသေ့သုံးပါးသည်လည်း လှည့်ပြန်သွားကြရာ ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အလင်းတန်းများ ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ကျန်ရစ်နေလေတော့သည်။

အဓိက သင်ခန်းစာ
ဤပုံပြင်သည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများ၊ ရှည်လျားသော ဆုတောင်းစာများထက် "ဖြူစင်ရိုးသားသော နှလုံးသားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း" ကသာ ဘုရားသခင်နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။