O. Henry ရဲ့ နာမည်ကျော် "The Green Door" (အစိမ်းရောင်တံခါး) ဝတ္ထုတို
O. Henry ရဲ့ နာမည်ကျော် "The Green Door" (အစိမ်းရောင်တံခါး) ဝတ္ထုတို
စွန့်စားခန်းတခုအကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ရအောင်
သင်ဟာ ဘရော့ဒ်ဝေး (Broadway) လမ်းမကြီးပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေတယ်ဆိုပါစို့။ ဆိုင်ခန်းပြတင်းပေါက်တွေကို ငေးကြည့်ရင်း ဘယ်ရုပ်ရှင်ရုံကို သွားရမလဲလို့ သင်ဝေခွဲမရဖြစ်နေတယ်။ "ငါ ဒီနေ့ ရယ်ရမယ့် ဟာသကား ကြည့်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာလေးပဲ ကြည့်ရမလား" လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးနေမိတယ်။
ရုတ်တရက် လက်တဖက်က သင့်လက်မောင်းကို လာကိုင်လိုက်တယ်။ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လက်ဝတ်ရတနာတွေ အပြည့်နဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးချောတဦးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမက ပူပူနွေးနွေး ပေါင်မုန့်နဲ့ ထောပတ်တချပ်ကို သင့်လက်ထဲ ထည့်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ သင့်အင်္ကျီက အစအနလေးတခုကို ကတ်ကြေးနဲ့ ဖြတ်ယူသွားတယ်။ သူမဟာ သင်နားမလည်တဲ့ ဘာသာစကားတခုနဲ့ တခွန်းစနှစ်ခွန်းစ ပြောပြီးနောက်၊ ဘေးလမ်းကြားလေးထဲကို ကြောက်လန့်တကြား နောက်လှည့်ကြည့်ရင်း ပြေးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
ဒါဟာ စွန့်စားခန်းတခုရဲ့ အစပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သင်ကော... ဒီစွန့်စားခန်းကို လက်ခံမလား?
စစ်မှန်သော စွန့်စားသူ
မဟုတ်ဘူး၊ သင် လက်ခံမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သင်ဟာ မျက်နှာနီမြန်းပြီး လက်ထဲက ပေါင်မုန့်ကို လွတ်ကျသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အင်္ကျီမှာ အပေါက်ကြီးနဲ့ပဲ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားမိမှာပါ။ သင်ဟာ "စွန့်စားခန်းစိတ်ဓာတ်" မသေဆုံးသေးတဲ့ လူအနည်းငယ်ထဲက တယောက်မဟုတ်ရင်ပေါ့။
တကယ်တော့ စစ်မှန်တဲ့ စွန့်စားသူဆိုတာ ရှားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ဖူးတဲ့ စွန့်စားသူတွေဆိုတာ တကယ်တော့ စီးပွားရေးသမားတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့မှာ ရည်ရွယ်ချက်တခုခု ရှိတတ်တယ်။ မိန်းမတယောက်၊ ပိုက်ဆံ၊ နိုင်ငံ ဒါမှမဟုတ် ဂုဏ်သိက္ခာပေါ့။ ဒါကြောင့် သူတို့က အောင်မြင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွန့်စားသူကတော့ မတူပါဘူး။ သူဟာ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘဲ ခရီးစတင်တယ်။ လမ်းမှာ ဘာနဲ့ပဲတွေ့တွေ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ရှိနေတတ်သူပါ။
နယူးယောက်မြို့ကြီးရဲ့ လမ်းထောင့်တိုင်းမှာ အချစ်နဲ့ စွန့်စားခန်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြိုနေပါတယ်။ တခါတလေ ပြတင်းပေါက်ကနေ စူးစိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်နှာတခု၊ တိတ်ဆိတ်တဲ့အိမ်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အော်ဟစ်သံ၊ ဒါမှမဟုတ် တက္ကစီသမားက သင့်ကို လိပ်စာအမှားနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အိမ်တံခါးဝတခုဆီ ပို့ဆောင်ပေးတာမျိုးပေါ့။ ဒါတွေအားလုံးဟာ စွန့်စားခန်းရဲ့ ဖိတ်ခေါ်သံတွေပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အများစုဟာ နေ့စဉ်လုပ်နေကျ အလုပ်တွေကိုပဲ ပုံသေလုပ်ရင်း ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ကုန်ဆုံးချင်ကြတယ်။ နောက်ဆုံး အိုမင်းလာတဲ့အခါကျမှ "ငါ့ဘဝမှာ စစ်မှန်တဲ့ စွန့်စားခန်းတွေနဲ့ မဆုံခဲ့ရပါလား" လို့ နောင်တရတတ်ကြပါတယ်။
အစိမ်းရောင်တံခါး၏ လျှို့ဝှက်ချက်
ရူဒေါ့ဖ် စတိုင်းနာ (Rudolf Steiner) ကတော့ ထူးခြားတဲ့ စွန့်စားသူတယောက်ပါ။ သူဟာ ညတိုင်း လမ်းလျှောက်ရင်း ထူးခြားတာလေးတခုခုနဲ့ ဆုံဖို့ အမြဲမျှော်လင့်နေတတ်သူပါ။
တညမှာ ရူဒေါ့ဖ်ဟာ မြို့ဟောင်းထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း ဆရာဝန်ရုံးခန်းတခုရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်သွားတယ်။ တံခါးဝမှာ အနီနဲ့ အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတဲ့ အသားမည်းကြီးတယောက်က ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတွေကို ကြော်ငြာစာရွက်လေးတွေ ဝေနေတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ရူဒေါ့ဖ်က ဒါမျိုးတွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတခါမှာတော့ အဲဒီလူကြီးက ရူဒေါ့ဖ်လက်ထဲကို စာရွက်တရွက် အတင်းထည့်ပေးလိုက်တယ်။
ရူဒေါ့ဖ် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အံ့သြသွားတယ်။ စာရွက်ပေါ်မှာ "အစိမ်းရောင်တံခါး" (The Green Door) လို့ပဲ ရေးထားတယ်။ တခြားသူတွေဆီက စာရွက်တွေကို သူပြန်ကောက်ကြည့်တော့ ဆရာဝန်ရဲ့ လိပ်စာတွေသာ ဖြစ်နေတယ်။ သူ့စာရွက်ကမှ ထူးခြားနေတာပါ။
စွန့်စားခန်းက သူ့ကို ခေါ်နေပြီလို့ ရူဒေါ့ဖ် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ အဲဒီအဆောက်အဦးထဲကို ဝင်သွားပြီး ဒုတိယထပ်ကို ရောက်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ "အစိမ်းရောင်တံခါး" တချပ်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ တံခါးကို ခေါက်လိုက်တယ်။
တံခါးပွင့်လာတဲ့အခါ အသက် ၂၀ မပြည့်သေးတဲ့ မိန်းကလေးတယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမဟာ အလွန်ဖြူဖျော့ပြီး အားနည်းနေပုံရတယ်။ ပြီးတော့ ရူဒေါ့ဖ်ရဲ့ လက်မောင်းပေါ်ကို သူမ လဲကျသွားပါတော့တယ်။
မမျှော်လင့်ထားသော ဇာတ်သိမ်း
မိန်းကလေးဟာ ဆင်းရဲလွန်းလို့ သုံးရက်တိုင်တိုင် အစာမစားခဲ့ရတာပါ။ ရူဒေါ့ဖ်ဟာ ချက်ချင်းပဲ အပြင်ကို ပြေးထွက်ပြီး အစားအသောက်တွေ အပြည့်အစုံ ဝယ်လာပေးခဲ့တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူ ထိုင်စားရင်း သူမရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ဇာတ်လမ်းကို ရူဒေါ့ဖ် နားထောင်ပေးခဲ့တယ်။ သူမဟာ မြို့ကြီးမှာ တယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဆိုင်ရှင်မလေးတယောက်ပါ။
ရူဒေါ့ဖ် အပြန်မှာတော့ ထူးဆန်းတာတခုကို သတိထားမိသွားတယ်။ အဲဒီအဆောက်အဦးရဲ့ အထပ်တိုင်းမှာရှိတဲ့ တံခါးတွေအားလုံးဟာ "အစိမ်းရောင်" တွေ ဖြစ်နေတာပါ။
သူ အောက်ထပ်ကို ပြန်ဆင်းပြီး စာရွက်ဝေတဲ့ အသားမည်းကြီးကို မေးကြည့်လိုက်တယ်။
"ဒီမှာဗျာ... ခင်ဗျား ဘာလို့ 'အစိမ်းရောင်တံခါး' ဆိုတဲ့ စာရွက်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးတာလဲ"
အသားမည်းကြီးက လမ်းတဖက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြတယ်။ အဲဒီမှာ "အစိမ်းရောင်တံခါး" (The Green Door) ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ ပြသနေတဲ့ ပြဇာတ်ရုံ (သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်ရုံ) ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ တကယ်တော့ အသားမည်းကြီးဟာ ပြဇာတ်ရုံအတွက် ကြော်ငြာစာရွက်တွေ ဝေနေတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရူဒေါ့ဖ်ကတော့ ပြုံးလိုက်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်တယ်။
"ဒါဟာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။ ကံကြမ္မာက ငါ့ကို သူမဆီ ပို့ပေးလိုက်တာပဲ။"
ရူဒေါ့ဖ် စတိုင်းနာအတွက်တော့ စစ်မှန်တဲ့ စွန့်စားခန်းဆိုတာ ဒါပါပဲ။
Comments
Post a Comment