အသက်အရွယ် ရလာတာနဲ့အမျှ သူစိမ်းတွေနဲ့ စကားပြောရတာဟာ ထူးခြားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု တခု ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။

 

အသက်အရွယ် ရလာတာနဲ့အမျှ သူစိမ်းတွေနဲ့ စကားပြောရတာဟာ ထူးခြားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု တခု ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ လူသစ်တွေနဲ့ စကားပြောရမှာကို ဝန်လေးတာ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမ်ငယ်စိတ် ဖြစ်တာမျိုး ရှိတတ်ပေမဲ့၊ ရင့်ကျက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အဲ့ဒီအရာတွေက စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ နားလည်မှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာပါ။ ဒါဟာ အင်မတန် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှု တခု ပါပဲ။

ဘာကြောင့် ပိုပျော်ဖို့ကောင်းလာတာလဲ

• လူသားချင်း စာနာနားလည်မှု (Shared Humanity): လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီကိုယ်စီ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ရှိကြတယ်ဆိုတာကို ပိုပြီး သဘောပေါက်လာပါတယ်။ အခုတော့ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်အတွက် သင်ခန်းစာ တခုစီ ပေးနိုင်တဲ့သူတွေလို့ မြင်လာတတ်ပါတယ်။

• မျှော်လင့်ချက်မပါတဲ့ ဆက်ဆံရေး (Low Stakes): သူစိမ်းနဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ တဖက် လူကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ဖို့ မလိုသလို၊ ဘာအကျိုးအမြတ်မှလည်း မျှော်လင့်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီအတိုင်း ခဏတာ ထိတွေ့ဆက်ဆံလိုက်ရတဲ့ "သေးငယ်တဲ့ ဆက်သွယ်မှု" (Micro-connection) လေးကတင် စိတ်ကို ကြည်လင်သွားစေပါတယ်။

• ဗဟုသုတအသစ်တွေ ရရှိခြင်း: ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေက ကိုယ့်လိုပဲ တွေးတတ်ကြပေမဲ့၊ သူစိမ်းတွေဆီကတော့ ကိုယ်မသိသေးတဲ့ နယ်ပယ်စုံက အမြင်သစ်တွေကို ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ အပြင်လောကကြီးရဲ့ "မှတ်တမ်းတင် ဗီဒီယို" တခု ကို အလကား ကြည့်လိုက်ရသလိုပါပဲ။

အခိုက်အတန့်လေးတွေရဲ့ တန်ဖိုး

တခါတလေ မှာ အသေးအဖွဲလေးတွေကနေပဲ ပျော်ရွှင်မှု ရတတ်ပါတယ်-

• ကိုယ်ကြုံခဲ့ရတဲ့ သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက် တခု ကို နောက်ထပ် ရှုထောင့် တခု ကနေ မြင်ဖူးသူနဲ့ ဆုံရတာမျိုး။

• တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေရင်း ကြုံရတဲ့ အလွဲလေးတွေကို အတူတူ ရယ်မောမိတာမျိုး။

• ကိုယ် တခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ဝါသနာ တခု အကြောင်း ဗဟုသုတ ရလိုက်တာမျိုး။

အခုလို နည်းပညာတွေနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ဒီလို လူချင်း တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေက လောကကြီးဟာ ကိုယ့်အိမ်ရှေ့ဝန်းထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြောကြောင်း သတိပေးနေသလိုပါပဲ။ ဒါဟာ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် အလုပ်တွေကိုတောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ စွန့်စားခန်းလေးတွေ ဖြစ်သွားစေပါတယ်။

မကြာသေးခင်ကရော လူစိမ်း တယောက်ယောက် နဲ့ စကားပြောဖြစ်ရင်း စိတ်ထဲမှာ မှတ်မှတ်ထင်ထင် ဖြစ်သွားခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးများ ရှိပါသလား?