သွေးကြွေးမှသည်... တရားစီရင်ရေးဆီသို့ (ရှေးဟောင်း ဂရိဝမ်းနည်းဖွယ်ဇာတ်လမ်း)

 

သွေးကြွေးမှသည်... တရားစီရင်ရေးဆီသို့

(ရှေးဟောင်း ဂရိဝမ်းနည်းဖွယ်ဇာတ်လမ်း)

ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက... လောကကြီးတွင် တရားရုံးဆိုသည်မှာ မရှိသေး၊ ပြဋ္ဌာန်းထားသော ဥပဒေလည်း မရှိ၊ အမှားအမှန်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ဂျူရီလူကြီးများလည်း မရှိသေးသည့် ကာလတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က တခုတည်းသော ရှင်သန်သည့်တရားမှာ "သွေးကို သွေးချင်း တုန့်ပြန်ခြင်း" သာ ဖြစ်သည်။

ဒီဇာတ်လမ်းက ဘုရင်တပါးနဲ့ စတင်ခဲ့တယ်။

ဂရိတို့၏ ဘုရင် Agamemnon သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ စစ်သင်္ဘောအုပ်စုကြီးမှာ ရေပြင်ထက်တွင် ငြိမ်သက်နေ၏။ လေပြည်ပင် မတိုက်ခတ်တော့သဖြင့် ထရွိုင် (Troy) မြို့ကို တိုက်ခိုက်မည့် စစ်ခရီးမှာ ရှေ့မဆက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ထိုစဉ် နတ်ဘုရားတို့၏ ဗျာဒိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ—

"လေပြန်တိုက်စေချင်ရင်... မင်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာကို ပူဇော်ရမယ်။"

အာဏာမက်မောသော ဘုရင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တခု ချလိုက်သည်။ မိမိ၏သမီးတော် Iphigenia ကို မင်္ဂလာဆောင်ပေးမည်ဟု လှည့်ဖြားကာ အခမ်းအနားသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သမီးငယ်က သူမ၏ မင်္ဂလာပွဲဟု ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင်... အဖေဖြစ်သူက ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

လေပြန်တိုက်လာသည်။ သင်္ဘောများလည်း ရွက်လွှင့်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိုးဆုံးအရာတခု စတင်ခဲ့လေပြီ။

---

အမုန်းတရား၏ အဆုံးအဖြတ်

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ထရွိုင်မြို့ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ Agamemnon သည် စစ်ပွဲမှ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း သူပြန်ရောက်သည့်အိမ်မှာ အရင်လို မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ဇနီး Clytemnestra က စောင့်ကြိုနေသည်။ သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိ၊ သမီးကို သတ်ခဲ့သည့်နေ့ကတည်းက အမြစ်တွယ်နေသော အမုန်းတရားနှင့် အကြမ်းဖက်ဒေါသ သာ ရှိသည်။

Agamemnon အိမ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူမသည် လက်စားချေခြင်းဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။ သူမအတွက်မူ ဤသည်မှာ သမီးအတွက် ဖြည့်ဆည်းပေးသည့် တရားမျှတမှု ပင်။

သို့သော် သွေးသည် သွေးနှင့် အဆုံးမသတ်ခဲ့ပါ။ ထိုသွေးက နောက်ထပ်သွေးကို ထပ်မံခေါ်ဆောင်လာပြန်သည်။

သူတို့၏သား Orestes သည် အဝေးတနေရာမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ တခုတည်းသော အသံက လှည့်လည်နေသည်— "အဖေကို ပြန်လည်ပြစ်ဒဏ်ချပါ" ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဤအမိန့်ကို Apollo နတ်ဘုရားက ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ Orestes ပြန်လာခဲ့သည်။ မိမိကို မုန်းတီးခြင်းမရှိသော မိခင်ကို သူမြင်နေရသော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင် မိခင်ဖြစ်သူကို သူကိုယ်တိုင် သတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤနေရာတွင် အရာအားလုံး ပြိုကွဲသွားတော့သည်။ ဖခင်အတွက် ပြန်လည်ပြစ်ဒဏ်ချခြင်းမှာ တရားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း မိခင်ကို သတ်ခြင်းမှာမူ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်တခု ဖြစ်သွားသည်။

---

ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများနှင့် အလင်းနတ်ဘုရားမ

ထိုအခါ အမှောင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသူများမှာ အလင်းနတ်ဘုရားများ မဟုတ်ကြ။ ပို၍ ရှေးကျပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော Furies ဟုခေါ်သည့် ပြစ်ဒဏ်လိုက်လံသည့် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ မီးလိုတောက်လောင်နေပြီး သေဆုံးသူများ၏ မြည်တမ်းသံနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်လာကြသည်—

"သွေးကို သွေးနဲ့ ပြန်ပေးရမယ်။ မိခင်ကို သတ်တဲ့သူ... အပြစ်မလွတ်စေရ!"

သူတို့သည် Orestes ကို ကမ္ဘာတလျှောက် လိုက်လံခြောက်လှန့်ကြသည်။ သူ မအိပ်နိုင်၊ မနားနိုင်။ ရှေးဟောင်းတရားက သူ့ကို ဖမ်းထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အသစ်တခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Athena (ဉာဏ်ပညာ၏ နတ်ဘုရားမ)။ သူမသည် အဆုံးမသတ်နိုင်သော ဤသွေးတုန့်ပြန်မှု သံသရာကို ကြည့်ကာ—

"ဒီနေရာမှာ အဆုံးသတ်မယ်" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဓားကို မသုံးဘဲ၊ သွေးမမြေကျဘဲ တရားရုံးတခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သာမန်ပြည်သူများကို ဂျူရီ (Jury) အဖြစ် စုဝေးစေပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ စကားကို နားထောင်စေသည်။

---

တမဲအကွာမှ ကမ္ဘာကြီး

ဂျူရီများ ဆွေးနွေးကြသည်၊ ငြင်းခုံကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Orestes အပြစ်ရှိ၊ မရှိ မဲခွဲကြသည်။ မဲရလဒ် ထွက်လာသောအခါ တိတိကျကျပင် တဖက်တလမ်း အပြည့်အဝ တူညီနေသည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ ကံကြမ္မာသည် တမဲ ပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။ အကြမ်းဖက်မှု ဆက်သွားမလား၊ သို့မဟုတ် အသစ်တခု စတင်မလား? ဆုံးဖြတ်ချက် အတွက် တမဲ ပဲ လိုတော့သည်။

Athena သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ မဲကို ပေးလိုက်သည်။ Orestes လွတ်မြောက်သွားသည်။ Furies နတ်ဆိုးများက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသော်လည်း Athena က သူတို့ကို ဖျက်ဆီးမပစ်ဘဲ တရားကို ကာကွယ်သူ Eumenides (ကြင်နာသူများ) အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ထိုနေ့မှစ၍ လောကကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်။

တရားဆိုသည်မှာ မတရားဒေါသ မဟုတ်တော့ဘဲ လူသားတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်လာသည်။ တရားရုံးများနှင့် မဲပေးခြင်းများ ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် အရာအားလုံးသည် တမဲပဲ ကွာခဲ့သည်။ စနစ်တခုလုံး၊ တရားမျှတမှုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း... အရာအားလုံးသည် ဆုံးဖြတ်ချက် တခုပေါ်မှာ မူတည်နေခဲ့သည်။

ယနေ့အချိန်ထိ... အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ရှိနေပါတော့သည်။